گماشتند و چون يكى از ايشان اظهار داشت كه كنيزكى از آن امام حامله است او را در اطاقى مخصوص منزل دادند و خادمى را با كسان او و چند زن بر او موكّل كردند و برادر خليفه ابو عيسى بن متوكّل بر جنازهء آن حضرت نماز گزارد و از بزرگان علوى و عبّاسى و رؤساى لشكرى و كتّاب و قضاة و فقها و معدّلين تصديق گرفت كه حضرت بمرگ طبيعى وفات يافته . پس از آنكه جنازهء امام يازدهم را در خانهاى كه امام دهم نيز در آنجا مدفون بود به خاك سپردند ، خليفه و ياران او در يافتن فرزند امام يازدهم جهد بسيار به كار بردند و چون بنتيجهاى نرسيدند و كنيزكى كه در حقّ او توهّم حمل رفته بود پس از دو سال تحت نظر ماندن فرزندى نياورد رأى خليفه بر تقسيم ميراث حضرت امام حسن عسكرى قرار گرفت و بر سر اين كار بين حديث مادر آن حضرت و جعفر برادرش نزاع بروز كرد و با آنكه حديث پيش قاضى ثابت نمود كه تنها وارث امام يازدهم اوست جعفر معارض او شد و نزد خليفه از او سعايت كرد و در طلب ميراث برادر از او استعانت جست تا بالأخره به حكم خليفه ما ترك امام يازدهم را بعد از هفت سال توقّف بين حديث و جعفر تقسيم نمودند « 1 » .
جعفر كه مردى دنيا دوست و عشرت طلب و طالب مقام برادر بود براى آنكه به اين سمت شناخته شود باقسام وسائل تشبّث مىجست و غالبا از كسان و طرفداران امام يازدهم كه فرزند صغير غايب آن حضرت را امام دوازدهم و حجّت حق بر خلق ميدانستند پيش معتمد خليفه سخن چينى مىكرد از آن جمله خليفه را واداشت كه صيقل جاريهء امام يازدهم و مادر امام دوازدهم را مقيّد و از او حضرت قائم را مطالبه نمايد « 2 » صيقل براى بازداشتن عمّال خليفه از تفحّص در امر امام دوازدهم وجود چنان فرزندى را انكار كرد و مدّعى حمل شد . معتمد او را در حرم خود نگاه داشت و زنان و كنيزكان خليفه و برادرش موفّق و خدمه و زنان ابن ابى الشّوارب قاضى « 3 » بتعهّد
هامش
( 1 ) - كمال الدين ص 25 - 26 و 34 و 47 و 261 - 262 ، و فرق الشيعه ص 79 ، و غيبت طوسى ص 141 - 142 ، و ابن حزم ج 4 ص 93 .
( 2 ) - اسم مادر امام دوازدهم را رواة و مؤلفين باختلاف روايت صيقل و ريحانه و سوسن و نرجس ضبط كردهاند .
( 3 ) - مقصود على بن ابى الشوارب محمد است كه در سال 262 بمقام قاضى القضاتى منصوب شد .