چه مقتدر مثل مأمون ببنى هاشم و آل على تمايل داشت و آل فرات كه چند بار در در عهد او وزارت و مشاغل مهمّهء ديگر ديوانى را در دست گرفتند جدّا از اين فرقه طرفدارى ميكردند ، بنى عبّاس و آل ابى طالب را وظايف مرتّب ميدادند و چنان كه بعد خواهيم ديد عدّهء مخالفين اهل تسنّن عموما و طايفهء اماميّه خصوصا در سايهء حمايت آل فرات رو بافزايش گذاشت و همين كيفيّت رقباى سنّى مذهب آل فرات را در مواقعيكه از ضعف نفس خليفه استفاده كرده روى كار مىآمدند بشدّت عمل و سختگيرى نسبت بفرقهء اماميّه و منتسبين بايشان و اميداشت و مهمّترين اين كشمكشهاى سياسى و مذهبى خصومت بين دو خاندان آل جرّاح و آل فرات بود كه عمّال خليفه و شخص او و طرفداران اين دو خاندان وزارت طلب براى تحصيل اموال و تشفّى اغراض ديگر آتش آن را دامن مىزدند و ما يملك و آبروى كسانى را كه خود بر سر كار آورده بودند بيكبارگى از ميان مىبردند و باز ايشان را استمالت كرده بار ديگر همين بازى را تجديد مينمودند .
مقتدر خليفه در 21 ربيع الأوّل سال 296 وزارت خود را با بو الحسن علىّ بن محمّد بن الفرات داد ، ولى پس از سه سال و هشت ماه و سيزده روز يعنى در تاريخ 4 ذى الحجّهء سال 299 ابن الفرات را محبوس كرد و اموال او و يارانش را بغارت برده بهتك احترام حرم او اقدام نمود ، و ابو على محمّد بن يحيى بن عبيد اللّه بن يحيى بن خاقان را بوزارت برگزيد و چون اين خاقانى بصيرتى نداشت و كارها بيش از پيش مختلّ گرديد ، خليفه در تاريخ 10 محرّم سال 301 مصمّم شد كه بار ديگر ابو الحسن ابن الفرات را بشغل سابق برگرداند ولى بعضى از امرا او را از اين عمل منع كردند و مقتدر ابو الحسن علىّ بن عيسى بن داود بن جرّاح را شغل وزارت داد و خاقانى را دستگير كرده بكشيدن حساب و مصادرهء اموال او پرداخت .
وزارت علىّ بن عيسى تا سال 304 طول كشيد و چون فساد كارها با وجود نفوذ امر او عمّال ديوانى و طمع ورزى سران لشكرى و بىكفايتى خليفه به سهولت اصلاحپذير نبود ، مقتدر با اينكه ابو الحسن بن الفرات را محبوس كرده بود همه وقت با او شور
تعليقات نقض ( فارسى ) — صفحة 467
مساهمون: السيد جلال الدين الحسيني الأرموي المحدث
ص٤٦٧