آخر ) » مراد از « شاه نيكو سيرت مظفّر الدّين » مذكور در عبارت معترض و مجيب همانا مظفّر الدّين البارغو پسر يرنقش بازدار سابق الذّكر است .
ابن الفوطى در تلخيص مجمع الاداب فى معجم الالقاب گفته :
( ص 564 - 565 كتاب اللّام و الميم ) « مظفّر الدّين أبو الفتح الب ارغو بن يرنقش بن عبد اللّه التّركيّ الزّنجانيّ الأمير صاحب زنجان ؛ كان من الفرسان الشّجعان و ولي امارة زنجان ، و كان يحبّ الفقهاء و المحدّثين و لهم [ معه ] اجتماع في كلّ اسبوع يوم الخميس يقصدون حضرته و يقرؤون و يبحثون و يقدّم لهم أنواع الأطعمة و الحلاوات ، و يمضي معهم الى الجامع و يصلّى معهم » .
امّا اينكه ابن الفوطى او را در اين عبارت « صاحب زنجان » معرّفى كرده است مانع از اين نيست كه صاحب قزوين نيز بوده است عماد كاتب در تواريخ آل سلجوق گفته : « لمّا خرج [ أى السّلطان سليمان بن محمّد بن ملكشاه ] من مجلسه بقزوين و وجد التّمكّن و التمكين خرج به مظفّر الدّين الب ارغو بن يرنقش البازدار الى زنجان ( تا آخر ) » و نيز گفته ( ص 288 ) : « و كان سليمان بالموصل في اعتقال علي كوجك فاتّفق الامير ايناج و ناصر الدّين اقش و شرف الدّين گردباز و على ارسال الأمير مظفّر الدّين الب ارغون صاحب قزوين الى الموصل للوصول به » و نيز گفته ( ص 289 ) : « و صار مظفّر الدين الب ارغون بن يرنقش صاحب قزوين الامير الحاجب الامين » و نيز گفته ( ص 296 ) : ( و أخلّ مظفّر الدّين صاحب قزوين بموضع الحجبة » و نيز گفته ( ص 298 ) : « و صاحب قزوين الب ارغو » و راوندى نيز در راحة الصدور بعنوان « مظفّر الدّين الب ارغون پسر يرنقش بازدار » از امراى سلطان محمّد بن محمود و حجّاب سليمان بن محمّد بن ملكشاه » از او نام برده است . و بعد از تصريحات عماد كاتب به اين معنى حاجت باستشهاد بكلمات ديگران نيست .
حمد اللّه مستوفى در تاريخ گزيده در اثناى وقايع سلطنت سلطان محمّد بن
تعليقات نقض ( فارسى ) — صفحة 306
مساهمون: السيد جلال الدين الحسيني الأرموي المحدث
ص٣٠٦