و الصّالحين ؛ منهم محمّد بن يحيى الفقيه الشّافعيّ الّذي لم يكن في زمانه مثله ، كان رحلة النّاس من أقصى الغرب و الشّرق اليه ، و رثاه جماعة من العلماء منهم أبو الحسن عليّ بن أبي القاسم البيهقيّ فقال :
يا سافكا دم عالم متبحّر * قد طار في أقصى الممالك صيته
باللّه قل لي يا ظلوم و لا تخف * من كان محيي الدّين كيف تميته
منهم الزّاهد عبد الرّحمن بن عبد الصّمد الأكّاف ، و أحمد بن الحسين الكاتب سبط القشيريّ ، و أبو البركات الفراويّ ، و الامام عليّ الصّبّاغ المتكلّم ، و أحمد بن محمّد بن حامد ، و عبد الوهّاب المقاباذيّ ، و القاضي صاعد بن عبد الملك بن صاعر ، و الحسن بن عبد الحميد الرّازيّ و خلق كثير من الأئمّة و الزّهّاد و الصّالحين و أحرقوا ما بها من خزائن الكتب ( تا آخر آنچه گفته ) » .
راوندى در راحة الصدور بعد از ذكر آنچه غزان در مرو انجام دادهاند گفته ( ص 180 ) :
« پس روى بنشابور نهادند و چندانكه عدد ايشان بود سه چندان اتباع لشكر بديشان پيوست مردم نشابور اوّل كوششى بكردند و قومى را از ايشان در شهر كشتند چون ايشان را خبر شد حشر آوردند و اغلب خلق زن و مرد و اطفال در مسجد جامع منيعى گريختند غزان تيغ درنهادند و چندان خلق را در مسجد كشتند كه كشتگان در ميان خون ناپيدا شدند ( تا آنكه گفته ) چند روز بر در شهر بماندند و هر روز بامداد باز آمدندى و چون به ظاهر چيزى نمانده بود نهانخانهها و ديوار ميسفتند و سرايها خراب ميكردند و اسيران را شكنجه ميكردند و خاك در دهان مىآگندند تا اگر چيزى دفين كرده بودند مينمودند اگر نه ميمردند . . . و چون نماز شام غزان از شهر بيرون رفتندى مردم بيامدندى تا غزان چه كردهاند و چه برده .
و در شمار نيايد كه درين چند روز چند هزار آدمى بقتل آمد ، و جايى كه شيخ محمّد أكّاف كه مقتدا و پيشواى مشايخ عالم و خلف سلف صالحين بود ، و مثل