دكتر اصغر مهدوى بدانشگاه تهران ، شمارهء 3 » معنون است مراجعه كند زيرا اين مختصر گنجايش بسط مطلب را بيش از اين ندارد .
فقط بيك امر كه اشاره به آن در اينجا لازم است مىپردازيم و آن اينكه :
آقاى دانش پژوه در مقدمهء خود بر نهايهء مذكور بعد از آنكه حكايت گذشته و ترجمهء آن را از نسخهء مرحوم تقوى عكس بردارى كرده و نقل نموده گفته است ( ص 18 ) :
« اين حكايت كه دربارهء كتاب النّهاية در آغاز نسخهء مورّخ 892 ( ش ) آمده و تصوير آن را در اينجا مىبينيم گويا در نسخهء مورخ 686 ( ح ) هم بوده و افتاده است زيرا آن نسخه از روى اين نسخه نوشته شده است .
محدّث نورى در مستدرك الوسائل و خوانسارى در روضات هم اين حكايت را آوردهاند و مدرك آنها چنان كه نگارنده در مقالهء « نهايه » در فرهنگ ايران زمين نوشتهام حدائق المقرّبين مير محمّد صالح بن عبد الواسع حسينى خاتون آبادى در گذشتهء 1126 است كه آن را در نيمههاى ماه رمضان 1115 بنام شاه سلطان حسين صفوى در پنج حديقه ساخته است .
دربارهء اين حكايت و صحّت آن نگارنده در همان مقاله سخن داشتهام » .
نگارنده گويد : اين سخن ناشى از اشتباه است زيرا چنان كه از كلام محدّث نورى ( ره ) برآمد وى اين حكايت را از پشت نسخهء عتيقى نقل كرده و عبارتش اين است :
« و عثرت على نسخة قديمة من كتاب النّهاية و في ظهره بخطّ الكتاب ، و في موضع آخر بخطّ بعض العلماء ما لفظه قال : الشّيخ الفقيه نجيب الدّين أبو طالب الأستر آبادي - رحمه اللّه - : وجدت على كتاب النّهاية بخزانة مدرسة الرّيّ قال : حدّثنا جماعة من أصحابنا الثّقات ( تا آخر ) » و در حاشيهء همين مورد در مستدرك ناقل حكايت « ابو طالب استرابادى » را چنين معرّفى كرده است : « قال ابن شهر آشوب في معالم العلماء :
النّجيب أبو طالب الاستراباديّ له مناسك الحجّ ، الأبواب و الفصول لذوى الألباب و العقول ، المقدّمة ، الحدود ( منه ) » و اين ابو طالب همان شخص است كه مؤلّف بعض فضايح الرّوافض در اوايل كتاب خود او را از واضعان مذهب شيعه شمرده است
تعليقات نقض ( فارسى ) — صفحة 114
مساهمون: السيد جلال الدين الحسيني الأرموي المحدث
ص١١٤