وقعت عينه عليهم قال لهم : لم تسكنوا الى ما كنت أو قفتكم عليه من حسن كتاب - النّهاية حتّى سمعتم من لفظ أمير المومنين عليه السّلام فتعجّبوا من قوله فسألوه عمّا استقبلهم به من ذلك ؟ فقال الشّيخ : سنح لي في النّوم أمير المؤمنين عليه السّلام كما سنح لكم ؛ و ذكر رؤيا هم على وجهها ، فلهذا يفتى فقهاء الشّيعة بمسائل هذا الكتاب و باللّه التّوفيق .
ترجمه :
حديث كردند با ما جماعتى از ثقات آنكه مشايخ بزرگ مرتبه مثل حمدانى قزوينى ، و عبد الجبّار بن عبد اللّه المقرئ الرّازى ، و حسن بن بابويه مشهور بحسكا كه متوطّن بود در رى - رحمهم اللّه - در بغداد صحبت ميداشتند و سخن مىگفتند در شأن كتاب نهايه و ترتيب بابها و فصلهاى او ، و هر يك از ايشان اعتراض ميكرد بر شيخ فقيه ابو جعفر محمّد بن الحسن بن على الطّوسيّ - قدّس اللّه روحه - در باب مسائل كتاب نهايه ؛ و ميگفت كه : خالى از خلل نيست .
پس اتّفاق افتاد آنكه ايشان متوجّه شدند به زيارت مشهد مقدس نجف اشرف كه بر ساكن او باد صلوة و سلام بىپايان ، و اين معنى در زمان حيات شيخ طوسى - رحمه اللّه - بود ، و خطور ميكرد بخاطر هريك از ايشان آنچه خطور ميكرد در باب كتاب نهايه قبل از اين ، پس رأى همگى برين قرار گرفت كه روزه بگيرند سه روز ، و غسل كنند شب جمعه ، و نماز گزارند در حضور امير المؤمنين عليه السّلام شايد كه روشن شود بر ايشان حقيقت حال كتاب مذكور .
بعد از آنكه بجاى آوردند آنچه رأى ايشان بر آن قرار گرفته بود هر يك بخواب ديدند آن حضرت را عليه السّلام كه ميفرمود : تصنيف نشده در فقه اهل - بيت عليهم السّلام كتابى كه سزاوارتر باشد باعتماد نمودن و پيشوا گرفتن و رجوع كردن به آن از كتاب نهايه كه شما در آن نزاع داريد ؛ از آن جهت كه مصنّف آن كتاب در تصنيف آن خالص ساخته نيّت خود را از براى خداى عزّ و جلّ و قصد قربت نموده ، پس شكّ مكنيد در صحّت آنچه او در آن كتاب ذكر كرده ،
تعليقات نقض ( فارسى ) — صفحة 112
مساهمون: السيد جلال الدين الحسيني الأرموي المحدث
ص١١٢