باب هشتم در مقالات مرجيان
بدان كه مرجيان پنج فرقتند :
[ فرقت اول يونسيان ]
اول يونسيان و ايشان اصحاب يونس شمرىاند و گويند ايمان معرفت خداى تعاليست و خضوع او و خضوع ترك استكبار بود يعنى خود را بزرگ ندانى و او را دوست دارى چون اين خصايل در يكى جمع شود مؤمن بود ، و گويند ابليس خداى تعالى را ميدانست و ميشناخت امّا باستكبار كافر شد پس هر يك خصلت از اين خصلتها بگذارد كافر بود .
[ فرقهء دوم غسّانيّه ]
فرقهء دوم غسّانيّهاند و نسبت ايشان با غسّان بود رئيس ايشان و اين مرجيان كوفه باشند مثل ابو حنيفه و ابو يوسف و محمّد بن الحسن و جهم و غيلان و ابن عمران و ابو شمر و فضل رقاشى و جز ايشان از اصحاب الرّأى گويند ايمان قولست نه تصديق و عمل ، گويند خداى تعالى اصحاب كبائر را بيامرزد و هيچ عذاب نكند ، و گويند بايد كه مقرّ بود بهر چه خداى تعالى بخلق فرستاد بر طريق جمله دون تفصيل و گويند ايمان زيادت شود امّا نقصان نپذيرد و گويند كه اگر كسى گويد كه ميدانم كه خداى تعالى خنزير حرام كرده است امّا نمىدانم كه اين خنزير گوسفندست يا حيوانى ديگر مؤمن بود و اگر گويد كه خداى تعالى حجّ بر خلق واجب كرده است و بخانهء خداى تعالى ميبايد رفت امّا نميدانم كه خانهء خداى تعالى كعبه است يا خانهء يمن يا به مغرب مؤمن بود و اگر گويد كه ميدانم خداى تعالى محمّد را بخلق فرستاد برسالت امّا نميدانم كه محمّد زنگى بود يا هندى يا رومى يا عربى مؤمن بود و غسّان