پس اوّل نماز و آخرش معصيت بود .
اصمّ گويد هر كه اعتقاد كند كه بهشت و دوزخ آفريده است كافر بود ، صالحي گويد روا بود كه جوهر خالى بود از همهء اعراض و گويد وجود قدرت و علم و ارادت و سمع و بصر و رؤيت در ميّت جايز بود .
احمد حايط و حدثى گويند عالم را دو صانعست هر دو خالق يكى قديم ديگرى محدث و آن مسيح است و روز قيامت حساب خلق مسيح كند و آنچه خداى تعالى ميگويد :
وَ جاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا
اين معنى دارد و گويد قوله تعالى :
يَأْتِيَهُمُ اللَّهُ فِي ظُلَلٍ مِنَ الْغَمامِ
يعنى عيسى ، و گويد آنچه رسول گفت : خلق اللّه آدم على صورته يعنى بر صورت عيسى ، و گويد آن حديث كه جبّار قدم در دوزخ نهد يعنى عيسى قدم در دوزخ نهد ، و گويد مسيح را از بهر آن مسيح خوانند كه جسم لحمانى در خود پوشانيد و بدان ظاهر شد و بتناسخ گويد ، و نيز گويد خداى تعالى پيش ازين دور ديگر بيافريد و تن درست و معرفت دريشان بيافريد و نعمت بريشان تمام كرد و مأمور و منهى حيّى قادرست و آن روح بود و حيوان جمله يك جنسند و جملهء حيوانات احتمال تكليف توانند كرد و اگر چه صورتهاى ايشان مختلفست وجوب امر و نهى بنگردد و خرافات ايشان بسيارست در ياد كردن آن فايده نيست .
احمد بن ايّوب بن بانوش او نيز بتناسخ گويد خداى تعالى جملهء خلق را بيك بار بيافريد و ايشان را تكليف كرد هر كه فرمان برد او را بعلّيّين برد و هركه عاصى شد او را بدين عالم فرستاد و در ادوار و صورتها ميگرداند الّا آنكه چون به صورت بهيمى رسيد تكليف از وى بيفتاد .
و احمد حايط و حدثى طعن در نبى زدندى بدان كه زنان بسيار داشت و گويند ابو ذرّ زاهدتر بود از رسول و اين مذهب ايشان موافق مذهب مانويّه است كه او خلق بدان داشته بود كه ترك نكاح كنند و بلواطه مشغول شوند تا نسل منقطع شود و