كه چهارده بودند ، عمّار گفت اگر تو در ميان ايشان بودى پانزده بودندى ، ابو موسى گفت بخداى ترا سوگند مىدهم كه مرا فضيحت نكنى ، عمّار گفت من نام كسى نبردم ، و واقدى در كتاب تواريخ اين معنى ياد كرده است امّا نام ابو موسى نبرد . يكى از بزرگان صحابه با عمّار مكاوحت ميكرد ، عمّار وى را بدان طريق دفع كرد و عادت ايشان اينست كه هر كسى كه خواهد كه ذكر يكى از صحابه كند در چيزى كه موجب تشنيع باشد نام آن صحابى ظاهر نكند و گويد يكى از صحابه چنين كرد يا چنين گفت القصّه بطولها چون ابو موسى و عمرو عاص با لشكرگاه آمدند و خلق را غدر ايشان معلوم شد دوازده هزار مرد از لشكر امير المؤمنين على برگشتند و گفتند تو كافر شدى بحكمين ، از آن روز نام آن قوم محكمّه كردند و ابتداء خوارج ايشان بودند .
بدان كه مذهب جملهء خوارج آنست كه امير المؤمنين على و عثمان و عايشه و طلحه و زبير و مالك اشتر و معويه و عمرو عاص و لشكر ايشان كافر شدند و تبرّى ازيشان واجبست و نزد اين ملاعين در وقت نكاح اگر تبرّى از على نكنند نكاح منعقد نشود عليهم لعنة اللّه و الملائكة و النّاس اجمعين .
تبصرة العوام في معرفة مقالات الأنام ( فارسى ) — صفحة 46
مساهمون: سيد مرتضى بن داعى حسنى رازى ( داعى الاسلام )
ص٤٦