عمرو عاص را امارت دهند و دختر ابو موسى بزنى بوى دهند و او خليفه باشد و ايشان هر دو وزير باشند . چون به شهر رفتند روز آدينه بر منبر رفتند و عمرو ابو موسى را گفت تو اوّل على را خلع كن . ابو موسى گفت اى قوم بدانيد كه على و معويه هر دو ملك ميخواهند و خلق درين فتنه هلاك شدند بر من گواه باشيد كه من على را از امامت بيرون كردم چنان كه اين انگشترى از انگشت بيرون آوردم و انگشترى از انگشت بيرون كرد بعمرو عاص داد و عمرو انگشترى بستد و گفت اى قوم شما را معلومست كه چندين هزار خلق كشته شد و على فتنه ميجويد بر من گواه باشيد كه من خلافت در معويه پوشانيدم چنان كه اين انگشترى در انگشت كردم و انگشترى در انگشت كرد . ابو موسى گفت با من غدر كردى ، آنگاه بلشكرگاه آمدند و آنچه اهل سنّت گويند عمرو با ابو موسى غدر كرد و ابو موسى نميخواست كه امير المؤمنين على را خلع كند دروغست بلكه غدر اين بود كه ما ياد كرديم و ابو موسى را سخت بود كه وزارت ازو فوت شد . بدان كه ابو موسى هميشه دشمن امير المؤمنين على بود و عثمان وى را اميرى كوفه داده بود ، چون عثمان را بكشتند امير المؤمنين على وى را به حال خود رها كرد امير كوفه بود تا آن وقت كه عايشه و طلحه و زبير ببصره رفتند و امير المؤمنين على خواست كه دفع ايشان كند . چون بمنزلى رسيد كه ميان كوفه و بصره است آنجا فرود آمد عمّار را بكوفه فرستاد تا لشكر بيارد ، چندانكه وى تحريض كرد لشكر را ابو موسى دفع ميكرد و ميگفت من از رسول شنيدهام كه گفت فتنهء باشد بعد از من هر كه آن دريابد بهتر آن باشد كه به خانه شود و در بر خود ببندد و اهل كوفه قول او قبول ميكردند . چون حال بدين جا انجاميد عمّار كس فرستاد و حال معلوم امير المؤمنين على كرد و امير المؤمنين على ، حسن و عبد اللّه بن عبّاس را بكوفه فرستاد و ابو موسى را معزول كرد ، او را عداوت امير المؤمنين زيادت شد و ابو موسى از اصحاب عقبه بود ، روزى ميان وى و عمّار خصومتى افتاد در مدينهء رسول اللّه ، ابو موسى دشنام ميداد عمّار را ، قومى حاضر بودند عمّار ابو موسى را گفت اصحاب عقبه چند بودند وى هيچ نگفت ، قوم گفتند سؤال بر تو كرد چرا وى را جواب نميدهى ، ابو موسى گفت در زمان پيغمبر گفتندى
تبصرة العوام في معرفة مقالات الأنام ( فارسى ) — صفحة 45
مساهمون: سيد مرتضى بن داعى حسنى رازى ( داعى الاسلام )
ص٤٥