شرّ و كفر و ايمان و ظلم و عدل نزد شما خداست بنده را هيچ تأثير نيست چرا كه آن روز كه سر عثمان بر مصحف مىبريدند شرم ازو نداشتند . امّا شكّ نيست كه چون حيا نباشد هر چه خواهند گويند .
حديث بيست و يكم : [ پرداخت خرج غزوه تبوك توسط عثمان ]
گويند رسول بغزا مىرفت كه لشكر آن را جيش العسرة خوانند و آن غزاى تبوك بود و خرج آن لشكر عثمان داده بود . بدان كه عدد آن غزاى بيست و پنج هزار مرد بودند بر اسب و شتر و باقى پياده ، و اصحاب حديث از اهل سنّت روايت كنند كه رسول معاونت مىخواست و مىگفت هر كه تواند بعضى ضعفا را يارى دهد بحموله . عثمان گفت صد اشتر بدهم اشتران حاضر كرد رسول بار ديگر يارى خواست عثمان صد اشتر ديگر بداد و در روايات بيشتر از دويست اشتر نيافتيم و چون مسلّم داريم دويست اشتر را كه دويست مرد برنشينند و غاية ما فى الباب هر اشترى دو مرد بر نشينند بيش از چهار صد آدمى نباشد از بيست و پنجهزار جزوى باشند غير پيادگان پس چگونه گويند كه مؤنت جيش العسرة جمله عثمان داد ، و قومى خواستند كه بغزا روند مركب نداشتند و چون رسول مىرفت ايشان را قوّت نبود مىگريستند چنان كه خداى تعالى در قرآن گفت :
لَيْسَ عَلَى الضُّعَفاءِ وَ لا عَلَى الْمَرْضى وَ لا عَلَى الَّذِينَ لا يَجِدُونَ ما يُنْفِقُونَ حَرَجٌ إِذا نَصَحُوا لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ ما عَلَى الْمُحْسِنِينَ مِنْ سَبِيلٍ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ وَ لا عَلَى الَّذِينَ إِذا ما أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لا أَجِدُ ما أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ تَوَلَّوْا وَ أَعْيُنُهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَناً أَلَّا يَجِدُوا ما يُنْفِقُونَ
، و شكّ نيست كه در آن وقت عثمان توانگرترين صحابه بود و اين قوم را كه جگر سوخت يارى نداد چگونه توان گفت كه مؤنت جيش العسرة عثمان داد .
حديث بيست و دوم : [ سخن رسول خدا درباره پاكى عثمان ! ]
گويند عثمان زرى چند روزى پيش رسول بنهاد رسول گفت ابن عفّان بعد ازين هر چه كند چيزى بر وى نباشد ، جواب گوئيم از دو حال بيرون نبود يا افعال خير مىخواست يا افعال شرّ ، اگر افعال خير مىخواست خلاف نيست