باب بيست و سوم در حديثى چند كه اهل سنّت بر اماميان تشنيع زنند كه ايشان ردّ اين احاديث مىكنند
بدان كه نزد اهل امامت اين احاديث درست نشده است و ما چندى از آن احاديث ياد مىكنيم :
حديث اول : نحن معاشر الانبياء لا نورث
و اين را پيش از اين ياد كرديم در حكايت فدك .
حديث دوم : اصحابى كالنّجوم . الخ
و آن را در باب چهارم ياد كرديم .
حديث سوم : [ اقتدوا بالّذين من بعدي ابى بكر و عمر ]
گويند رسول اللّه گفت : اقتدوا بالّذين من بعدي ابى بكر و عمر ، يعنى اقتدا كنيد بدان دو كس كه پس از من باشند ابو بكر و عمر . بدان كه اين حديث از سه وجه باطلست : اوّل آنكه اتّفاق امّتست كه روز سقيفه انصار گفتند كه منّا امير و منكم امير ، گفتند اميرى از انصار باشد و اميرى از مهاجر ، ابو بكر گفت رسول گفته است : الأئمّة من قريش يعنى امامان از قريش باشند . اگر رسول فرموده بودى كه اقتدا بابو بكر و عمر كنيد بدين حديث تمسّك كردى نه بدان كه گفت امامان از قريش باشند ، از بهر آنكه انصار گفتند چون امام از قريش نصب مىبايد كرد قريش چندين هزار هست تو را از آن چه مىرسد اين سخن را هيچ جواب نبودى و ابو بكر منقطع شدى و چون گفتى رسول شما را فرموده است كه اقتدا به من و عمر