بدان كه هر كه اين اعتقاد دارد كافر بود از سه وجه : اوّل آنكه خداى تعالى را صورت اثبات كرد و چون صورت بود جسم باشد و جسم خداى را نشايد . دوّم آنكه خداى تعالى قديمست لم يزل و لا يزال و چون گويد هلاك شود محدث بود و محدث صانعى را نشايد . سيّم آنكه هر كه دعوى الهيّت كند كافر بود و جاهل و هر كه او عاقل بود و خود را شناسد دعوى خدائى نكند چون داند كه وى محتاجست و محتاج صانعى را نشايد و قومش را گوئيم اگر بيان خدا بود چرا دفع قتل از خود نكرد و اگر او اسم اعظم مىدانست جز از خداى كسى رنج به دو نتوانستى رسانيدن و خالد بن عبد اللّه القسرى او را هلاك كرد .
[ فرقت چهارم : مغيريّه ]
فرقت چهارم : مغيريّه اصحاب مغيرة بن سعيد العجلى گويند مغيرة نبى بود و او اسم اعظم مىدانست و آن معجزهء وى بود و بدان مرده زنده مىكرد . گوئيم چرا چون خالد قسرى او را مىكشت بدان اسم اعظم دفع كيد او از خود نكرد . مغيره گويد معبود او از نورست و تاجى از نور بر سر دارد و او را اعضاست و دلش منبع حكمتست و حروف مثال اعضاى اوست و الف مثال هر دو قدم اوست و چون خداى تعالى خواست كه خلق آفريند اسم اعظم بگفت و آن تاج بود بر سر وى ، تعالى اللّه عمّا يقول الملحدون علوّا كبيرا . هر چه ازين قوم ياد كرديم از نقل خصم بود اگر اين معنى راستست مغيره و اصحاب او بىشك كافر باشند .
[ فرقت پنجم : منصوريّه ]
فرقت پنجم : منصوريّهاند و ايشان گويند [ ابو ] منصور عجلى را بر آسمان بردند خداى تعالى دست بسر او فرو ماليد آنگه از آسمان فرود آمد . و گويند آنچه خداى تعالى مىگويد :
وَ إِنْ يَرَوْا كِسْفاً مِنَ السَّماءِ ساقِطاً يَقُولُوا سَحابٌ مَرْكُومٌ
بدان [ ابو ] منصور عجلى را مىخواهد .
[ فرقت ششم : خطّابيّه ]
فرقت ششم : خطّابيّهاند . ايشان گويند ابو الخطّاب اسدى نبى بود و بعد از آن دعوى كرد كه آلهست و بعضى ازيشان گفتهاند كه صادق عليه السّلام آله بود و ابو الخطّاب فاضلتر و بهتر ازو بود و بعد از آن تناسخى شدند ، ايشان را گوئيم اگر