يكى از اماميّه گفته بودى در حقّ امام گفتندى رافضيست كه امام را فضل مىنهد بر رسل و چون از شبلى گويند مذهب اهل سنّتست و ايمان به آن واجب .
جنيد گويد در سه موضع رحمت فرود آيد صوفيان را بنزد سماع كه ايشان آن سماع نشنوند الّا از حقّ و برنخيزند الّا بوجد ، دوّم نزد طعام خوردن ، سوّم اينكه مذاكره كنند كه ايشان سخنى نگويند الّا در صفت اوليا ، سبحان اللّه قناعت نكرد بدان كه حرام را بحلال كرد الّا كه نزد حرام رحمت فرود آيد ، اگر اين يكى گفته بودى كه وى بر خلاف اعتقاد نواصب بود گفتندى كافرست و چون اولياى ايشان مىگويند حقّست شك نيست كه حقّ تعالى از بهر هيچ رسول سماع نكرد و ايشان از حقّ سماع نشنيدند اين خاصيّت اهل تصوّفست ، استعيذ باللّه من النّار .
بندار بن حسين ازيشان گويد سماع سه نوعست : بعضى بطبع شنوند و اين نوع خاصّ و عام در آن مشترك باشند چون آواز خوش بود طبع بشر مايل آن باشد ، دوّم به حال شنوند و آن چنان تأمّل كنند در آنچه شنوند از عتاب يا خطاب يا وصل يا هجر يا قرب يا بعد و امثال اين ، سيّم بحقّ بشنوند و آن به خدا شنوند و خداى را شنوند و وصف او نتوان كرد باحوالها كه بحظّ بشر آميخته بود چه آن چيزيست كه پاك از عللست كه از صفاى توحيد بحقّ شنوند نه بحظّ .
سهل بن عبد اللّه تسترى گويد سماع عمليست كه خدا آن را بر گزيده است كس نداند الّا او و مثل اين در سماع بسيار گفتهاند .
اين قوم گويند سهل بن عبد اللّه مدّت هفتاد روز چيزى نخورد و چون طعام خوردى ضعيف شدى و اگر هيچ نخوردى قوى بودى و او از اوّل ماه رمضان در خانه رفتى و در به گل و خشت بر آوردندى و سوراخى رها كردندى زن هر شبى يك تا نان از سوراخ به دو دادى روز عيد كه از خانه بيرون آمدى سى تا نان بيرون آوردندى و هيچ طعام و شراب نخورده بودى و خواب نكرده ، و گويند ظهور كرامات علامت صدق آن كس بود كه بر وى ظاهر شود و العجب كه نزد جمله مجبّره هر كه تصديق كند كذّاب
تبصرة العوام في معرفة مقالات الأنام ( فارسى ) — صفحة 137
مساهمون: سيد مرتضى بن داعى حسنى رازى ( داعى الاسلام )
ص١٣٧