مخلوقست و اسماء جز آن مثل خيل و بغال و حمير و ابليس و جنّ و انس و كلاب و خنازير و قرده و هر اسمى كه در قرآنست مخلوقست او شريك كافران باشد ، و احمد گويد هر كه گويد كه ايمان جمله مخلوقست كافر بود و اگر گويد جمله نه مخلوقست مبتدع باشد ، و هر كه گويد نماز جمله مخلوقست كافر بود و استنشا در ايمان واجبست يعنى گويد من مؤمنم ان شاء اللّه ، و احمد دعوى كند كه او اهل سنّت و جماعتست پس بر طريق او اهل ماوراء النّهر و فرغانه و تركستان نه اهل سنّت باشند زيرا كه ايشان گويند استنشا در ايمان جايز نبود ، و گويد آنكه الهام شرّ داد الهام خير داد و آنكه الهام تقوى داد الهام فجور داد ، امّا اصحاب ثورى و اسحق راهويه جمله مشبّهى باشند چنان كه حنابله و هيچ فرق ديگر دريشان نباشد از بهر آنكه مقتداى ايشان بر ظاهر كار كردى چنان كه احمد حنبل و اصحاب او تأويل جايز ندارند و جمله قرآن و اخبار بر ظاهر برانند لابد در صفات بارى چيزها گويند كه در صفات آحاد - النّاس عيب بود .
تبصرة العوام في معرفة مقالات الأنام ( فارسى ) — صفحة 107
مساهمون: سيد مرتضى بن داعى حسنى رازى ( داعى الاسلام )
ص١٠٧