راغب اصفهانى و اين مشهورست و در زمان ما آنچه مىدانيم قصبهء هست از اعمال خوزستان ميان بصره و عسكر مكرم كه آن را مفردات خوانند جمله معتزلى باشند و مذهب شافعى دارند و در قديم اهل ارّجان از بلاد پارس جمله معتزلى بودند شافعى مذهب و بعضى از اهل پسا ، و هنوز درين زمان در شيراز كاروانسرائى هست خراب كه وقف عدليان پسا بوده است ،
[ فرقت پنجم اشعرى ]
فرقت پنجم از اصحاب شافعى اشعرى باشند و مقالت ايشان من بعد گفته شود ،
[ فرقت ششم يزيدى ]
فرقت ششم از اصحاب شافعى يزيدىاند و ايشان هم مشبّهيند و هم خارجى و از بهر آن ايشان را جدا از مشبّهه و خوارج ياد كرديم كه اين قوم يزيد را خليفهء پنجم خوانند و على را به ظاهر سبّ نكنند و خوارج على را به ظاهر سبّ كنند و يزيد را كافر دانند و مشبّهه يزيد را امام دانند و خليفهء پنجم گويند ، چون ازين جماعت تفسير طلبى و گوئى اين خلفا كدامند گويند ابو بكر و عمر و عثمان و معويه و يزيد ، از شهر زور تا بلاد شام هر گروهى كه باشند اين اعتقاد دارند و لشكر شام هر كه درو باشند ، الّا آنكه روز آدينه در خطبه در شهرها نام على در آرند و با نام ابو بكر و عمر و عثمان ياد كنند ، و خواصّ و فقهاى ايشان پيش مخالفان ايشان اظهار نكنند كه ما يزيد را خليفهء پنجم دانيم و عوام احتراز از مخالفان نكنند .
بدان كه اين شش فرقت با اين اعتقادهاى مختلف متّفقند كه مذهب شافعى بهتر از جملهء مذاهبست ، و هر فرقتى گويند كه شافعى اين اعتقاد داشت كه ما داريم و اگر اين نگويند و مذهب شافعى دارند و اعتقاد ديگر ، طعن زده باشند در اعتقاد وى ، و هر كه اعتقادش بخلل بود مقتدائى را نشايد ، و كسانى كه گويند مذهب شافعى داريم و اعتقاد احمد غرض ايشان اظهار تشبيه بود زيرا كه شافعى بتشبيه معروف نيست و احمد معروفست اگرچه اين قوم را اعتقاد آن بود كه شافعى مشبّهى بود ، و شافعى گويد ايمان تصديق بود بدل و اقرار به زبان و عمل باركان ، و گويد زيادت و نقصان نپذيرد و مع هذا گويد تارك اعمال بجوارح مؤمن بود و در بهشت رود و اين