كه :
علما بهتر از عقلا باشند . و در آن باب بحثى دراز مىكرد .
و در اثناء آن حال بندهء دولت حاضر شذ . حكم يرليغ نفاذ يافت ، تا آن بحث با بنده بازراندند .
ديكربار در شب براة سال مذكور هم در حدود كاوبارى در مسجد جامع اردؤ معظم ، همان بحث را اعادت فرموذ بحضور جمهور ايّمه و بزركان وقت ، و همجنان اشارت عليا صادر كشت تا اين بنده در آن باب كلمهء كويذ . و در هر دو مجلس در صورتى و وجهى كه باذشاه اسلام خلّد ملكه مىفرموذ ، بندهء دولت را جنان روى نموذ ، كه حقّ با طرف باذشاه عادل است . و فكرها كه فرموذه و تقرير كرده و دلايل كه در لفظ كهربار آورده ، جمله محض حقّ و عين صواب . و عاقل را : « كلام الملوك ملوك الكلام » كه از منبع : « قلوب الملوك خزائن اللّه » صادر شذه باشذ ، غافل نبايذ بوذ .
و بر مقتضى اين تقرير و جند وجه ديكر معتبرتر ازين كه ذكر آن خواهذ آمذ ، معتقد سخن باذشاهان بايذ بوذ . خصوصا باذشاهانى كه بكمال عقل و كياست ، و وفور فضل و فراست ، ممتاز باشند و بزينت عدل و انصاف ، و محاسن اخلاق و مراضى اوصاف آراسته ، بتخصيص . جون با وجود اين معانى مذكور ، ايشان را شرف اسلام و عزّت ايمان حاصل باشد . و « كلام الملوك ملوك الكلام » و امثال آن مطلقا جهت عموم پادشاهان كفتهاند . و در حقّ موصافان بصفات مذكوره ، بطريق اولى .
بس جكونه شايذ كه بشرح الفاظ ، و كلام ملكانهء شهنشاهانه ، باذشاه عادل مشغول نشويم ؟ و تقرير آن بوجوه معقول دلپذير نكنيم ؟ با فرمان خطاب ربّانى كه :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ »
« 1 » را امتثال نموذه باشيم .
و درين صورت نيز كه حقّ تعالى مراتب كلّى را بيان فرموذه ، و در سه مرتبه منحصر كردانيذه :
يكى الوهيّت .
هامش
( 1 ) - النساء ( 4 ) : 59