مفسّران تقرير مىكند ، و بعد از آن ، آنجه در خاطر اين ضعيف آمذه ، خواهذ كفت .
امّا از آن جمله آنجه در تفسير نسفى و ينابيع آمذه برين وجه است .
مىكويند كه : جون حق تعالى اين آيات :
« فِيها سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ وَ أَكْوابٌ مَوْضُوعَةٌ وَ نَمارِقُ مَصْفُوفَةٌ وَ زَرابِيُّ مَبْثُوثَةٌ »
« 1 » كه ما قبل آيت :
« أَ فَلا يَنْظُرُونَ »
است ، كه مقصود ما تفسير و بيان آنست در صفت بهشت و بهشتيان فرو فرستاذ .
رسول عليه الصّلاة و السّلم فرموذ كه : در بهشت تختها باشذ كه بلندى آن مقدار مسافت سير صذساله باشذ ، و كوزها بىدسته بىعدد نهاذه باشند از زر [ 151 ] و نقره ، و ديكر معدنيّات كه بلندى آن جندين باشذ . مثلا : و هر كاه كه بهشتى خواهذ كه از آن شراب خورذ ، جون بركيرذ ، پرشراب باشذ ! و بالشها نهاذه ، و بساطها كسترده از الوان ديبا و غير آن ، كه طول و عرض آن هر يك جندينى بوذ . كافران انكار كردند و كفتند كه :
جون بهشتيان خواهند كه بر آن تختها روند ، جكونه توانند رفت ؟ و اين كوزهاء بسيار جكونه باشذ ؟ و بساطى بذين طول و عرض جكونه كسترند ؟ و ما را در دنيا نموذار آن بايذ كه مشاهده كنيم .
حقّ تعالى فرو فرستاد كه :
أَ فَلا يَنْظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ وَ إِلَى السَّماءِ كَيْفَ رُفِعَتْ . وَ إِلَى الْجِبالِ كَيْفَ نُصِبَتْ . وَ إِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ »
« 2 » . يعنى : بشتر جرا نمىنكريذ كه جكونه آفريذه شذه است ؟ و جون خواهند كه آن را بار كنند يا برنشينند فروخسبذ ، و جون بار كنند و برنشينند برخيزد ، آن تختها نيز همجنين باشذ ؟ و به آسمان جرا نمىنكريذ ؟ كه جكونه برداشته شذه بىستون ؟ و ستاركان بىعدد بر آنجا بديذ كرده آمذه ؟ آن كوزها نيز همجنين باشذ . و بكوهها جرا نمىنكريذ ؟ كه جكونه بلند نصب كرده شذه ؟ و جندين هزار انواع اشجار و اجناس ثمار و عيون و انهار بر وى بديذ آمذه است ؟ آن بالشها نيز همجنين باشذ ، و به زمين جرا نمىنكريذ ؟ كه جكونه كسترده شذه ؟ كه از افق تا افق همه يك بساط است ، از خاك بساطى بر روى زمين كشيذه ، و صد هزاران انواع رياحين و نعمت در وى بذيذ آمذه . آن بساطها نيز همجنين باشذ . و بعضى كفتهاند كه تنبيه است بر آنكه بعث بعد از موت حق است و محاجّه است با منكران بعث .
هامش
( 1 ) - الغاشية ( 88 ) : 13 - 16
( 2 ) - الغاشية ( 88 ) : 17 - 20