بفرستند ، و همه مطيع و منقاد شوند و نتوانند انديشيذن و نتوانند [ 140 ] . كفتن كه آن جكونه و از بهر جه و كه ؟
و بعضى از عقلا در ميان ايشان باشند كه ايشان را با آن امراء مقرّب خويشى و نزديكى باشذ ، ممكن كه بعضى از آن بدانند و ديكران كه ندانند اين قدر بدانند كه باذشاه جون سايهء خداست بر سر رعايا كماشته و امراء حضرت او غمخوار ملك و رعايااند ، لكن هر جه نوشته باشند از سر كزاف و نامعقول نباشذ . و در آن مصالح و فوايد بسيارست . و ايشان را عقل از دانش آن قاصر ، و مرتبهء آنكه با ايشان مشورت روذ ، نيست .
و آنجه ميان ايشان معقول است ، اين معقول كه در آن زمان باشذ از آن عظيمتر و شريفتر و قوىحالتر است و ايشان مطيع اين حكماند ، و سعادت خوذ در آن شمرند كه آن بندكى بجاى مىآرند . و معترف بذانكه آن معانى و اسرار را حقيقتى هست ، كه ايشان نمىدانند . و هر كس كه آن فرمان را مطاوعت ننمايذ ، و منكر كردذ به حكم آيت :
« أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ »
« 1 » ، عاصى و مذنب باشذ . و جون از آن مخلوق برين وجه است ، از آن اوليا و انبيا ، و حقّ تعالى بطريق اولى و هرآينه هر كس كه انكار آن كنذ كافر و مبطل باشذ .
همجنين بايذ كه همكنان در احوال منقول و معقول اين معنى تصوّر كنند و برين وجه اعتقاد كنند و اين منقول نه نقل از هر كس كفتيم ، بلك در مقدّمه مقيّد كرديم ، كه نقل از كتاب الهى و انبيا عليهم السّلم و من تابعهم .
اينست آنج درين معنى در خاطر آمذه بوذ و بالتماس دوستان برفور در قلم آمذ ، ان شاء اللّه بسنديذهء ايشان باشذ ، و برضاء حقّ ملحق كردذ . و اللّه اعلم بحقايق الامور .
هامش
( 1 ) - النساء ( 4 ) : 59