15 - تفسير آيت « وَ لَوْ عَلِمَ اللَّهُ فِيهِمْ خَيْراً لَأَسْمَعَهُمْ . . . . »
تفسير آيت
« وَ لَوْ عَلِمَ اللَّهُ فِيهِمْ ، خَيْراً لَأَسْمَعَهُمْ وَ لَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوْا وَ هُمْ مُعْرِضُونَ »
.
و دو سخن متعارض كه از آن آيت بدست آيد .
آغاز : « الحمد للّه رب العالمين و الصلاة و السلم على . . . اما بعد ، جنين كويد محرر اين رساله ضعيفترين بندكان . . . فضل اللّه بن ابى الخير بن عالى المشتهر بالرشيد الطبيب . . . » .
16 - تفسير « إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ »
در شب هنگامى از زمستان ، كه با برخى از دانشمندان نشستى داشت ، حكايت شب قدر به ميان آمد ، لطايفى در آن جلسه املا گشت و اين رساله نوشته شد . تأويلاتى است عرفانى دربارهء آن شب و نه تفسير حرف به حرف . و در آن از كتاب « توضيحات » خود ياد مىكند .
آغاز : « الحمد للّه على افضاله و الصلاة و السلام على . . . اما بعد ، چنين گويد بندهء ضعيف محتاج . . . فضل اللّه بن ابى الخير بن عالى المشتهر بالرشيد الطبيب الهمدانى . . . » .
17 - فايدهء زيارت
گفتارى است دربارهء ارزش تن بزرگان پس از جدايى روان و ديدار از خاكهاى بزرگان .
آغاز مىكند به اينكه در اوايل رجب 709 ق كه « پادشاه اسلام » به بغداد و مداين رسيد و به زيارت مزار سلمان فارسى رفت و جمال الملة و الدين دستور ايران بن مطهر حلّى ( علامه حلى : 648 - محرم 726 ق ) ملازم درگاه بود . بنابر حسن ظنى كه به اين ناچيز داشت ، از من خواست كه در اين باره بنگارم كه چون است پس از مفارقت روح از تن همچنين تن را گرامى داشتن .
نام پادشاه را نبرده و بايستى اولجايتو ( م 716 ق ) باشد . نامى هم به رساله نداده جز