است كه كار عقل به پايان رسيده است و هنگامى كه نگهبانان جهل در آدمى از ميان بروند جهل نيز با آنان از ميان مىرود و ديگر باز نمىگردد . حديث شريفى از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شده كه مىفرمايد : « مؤمن با نور خداوندى مىنگرد . » « 1 » ، زيرا مؤمن براى راندن سپاهيان جهل ، سپاهيان و نگاهبانان عقل را به كار مىگيرد . مسير زندگى روزمرهء آدمى نمونههاى فراوانى دارد كه بر اساس آنها قلب مؤمن بسيارى از رويدادها را پيش از وقوع آن به آگاهى مؤمن مىرساند ، احتمالات و توقّعات بسيارى را به او خبر مىدهد . او هنگامى كه چشم خويش را مىبندد ، بدون شك قلبش همچنان بيناست و اين همان چيزى است كه امروز حسّ ششم ناميده مىشود و ما بسيارى اوقات با رويدادهايى روبرو مىشويم كه پيش از وقوع آنها با بينش قلب احساسشان مىكنيم .
بسيارى اوقات پيش مىآيد كه آدمى هنگام آهنگ خروج از خانه احساس مىكند كه گويى كسى دست او را گرفته و از رفتن او جلوگيرى مىكند ، ولى هنگامى كه اين احساس را نوعى وهم يا خرافه مىپندارد و از خانه خارج مىشود با رويدادى منفى روبرو مىگردد ، چنان كه مثلًا شخصى را مىبيند كه ديدن او را خوش نمىدارد يا به زمين مىخورد ، يا براى او اتّفاقى مىافتد كه موجب ناراحتى او مىشود . اين مسائل و رويدادها براى مؤمن تصادفى نيست ، بلكه نورى است از سوى خدا كه با آن مىنگرد . از همين رو هنگامى كه مىخواهد از خانه خارج شود و براى او چيزى پيش مىآيد كه موجب مىشود فال بد بزند آياتى از قرآن كريم را تلاوت مىكند و براى دفع بلا صدقه مىپردازد و با نورى كه خداوند به او ارمغان كرده هشيارى به كار مىزند و آنگاه بر خدا توكل مىكند و گام از خانه بيرون مىنهد .
خداوند سبحان انسان را از خطرهاى آينده بر حذر مىدارد ، ولى اين به مفهوم تسليم در برابر رويدادهاى منتظره نيست ، بلكه بايد با نور علم ، عقل و آماده شدن
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 7 ، ص 323 .