اين همان علم خداوندى است و همان غيبى است كه هيچ كس را جز پيامبر برگزيده بدان راهى نيست ، ليكن هنگامى كه چيزى از علم خدا به مشيت او ، يا از مشيت او به اراده ، يا از ارادهء او به تقدير و يا قضا راه مىيابد اين امر ممكن مىشود كه فرشتگان ، يا پيامبران ، يا امامان ، يا مؤمنان و يا حتى انسانهاى عادى از آن آگاه شوند .
اصول حكمت اسلامى و ديدگاه هاى فلسفه بشرى (فارسى) — صفحة 244
مساهمون: آژير
ص٢٤٤