از آن نور آفريده شدهاند ، پس هنگامى كه روز رستخيز فرا رسد ، نور پايين به نور بالا بپيوندد ، سپس امام عليه السلام دو انگشت سبابه و ميانهء خود را به يكديگر پيوند داد و فرمود : مثل اين دو . يعنى نور شيعيان اهل بيت در روز رستخيز . » « 1 »
ج - ابن عباس مىگويد : « از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله شنيدم كه على عليه السلام را مخاطب قرار داده بود و مىفرمود : اى على ! همانا خداوند متعال بود و چيزى با او نبود ، پس من و تو را به صورت دو روح از نور جلال خويش آفريد و ما در برابر عرش خداوند جهانيان تسبيح مىگفتيم و تقديسش مىكرديم و سپاسش مىگزارديم و لا إله الا اللَّه مىگفتيم و اين پيش از زمانى بود كه خداوند آسمانها و زمينها را بيافريند . پس چون اراده فرمود آدم را بيافريند من و تو را از يك گِل آفريد كه همان گل عليّيّن است . ما را با آن نور مخلوط كرد و در همهء نورها ورودهاى بهشت فرو برد . سپس خداوند آدم را آفريد و در صُلب او اين گل و نو را نهاد . پس چون او را بيافريد نسلش را از پشت او بيرون آورد و آنها را به سخن واداشت و از آنها به خدايىِ خود اقرار گرفت .
نخستين مخلوقى كه به خدايى خداوند اقرار كرد ، من و تو و ديگر پيامبران - هر يك به قدر منزلت و قرب او به خداوند - بوديم ، پس خداوند فرمود : اى محمّد و اى على ! راست گفتيد و اقرار نموديد و در طاعت من بر ديگر خلايقم پيشى گرفتيد و در علم سابق من چنين بوديد ، پس شما دو نفر و امامان از نسل شما و شيعيان شما برگزيدگان خلايق من هستيد و اين چنين شما را آفريدم . سپس پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : اى على آن گل در صلب آدم بود و نور من و تو ميان دو چشم او . . . » « 2 »
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ص 21 ، روايت 34 .
( 2 ) - همان ، ج 25 ، ص 3 ، روايت 5 .