ب - زمان ، از نگاه اسلامى
پيش از بيان ديدگاه خالص اسلامى پيرامون زمان از طريق آيات و روايات ، ناگزيريم به برخى ديدگاهها كه به دروغ به اسلام نسبت داده شده و هيچ ارتباطى به اسلام ندارند اشارهاى كنيم .
براساس ديدگاه حقيقى اسلام ، زمان چيزى بدور از مادّه نيست و اعتقاد به اين كه در درون ما جريانى از زمان وجود دارد كه داراى ذرّات بسيار ريز است نَه از شرع ، نَه از عقل و نَه از وجدان برمىخيزد .
زمان هوا نيست كه از سر انسان داخل شود و از جاى ديگر خارج گردد ، بلكه زمان پيرو مادّه است ، ما هنگامى كه در مادّه دقيق مىشويم به اتم مىرسيم كه از پروتون ، الكترون و نيترون تشكيل شده است كه پروتون و الكترون در جهت مخالف هم در حركتاند و اگر هستههاى ريز در اتم متوقّف شود متلاشى گرديده و از ميان مىرود لذا با از ميان رفتن اتم چيزى جز از ميان رفتن حركت نيست . دانش فيزيك تأكيد دارد كه انرژى و مادّه يك چيزند پس تفاوت ميان ذغال و آتش برخاسته از اين ذغال نيست ، زيرا آتش اين ذغال ، همان ذرّات آن است كه اندك اندك آزاد و منفجر مىشود و نيز تفاوتى ميان شيشهء بنزين و سوخت اين شيشه وجود ندارد ، پس مادّه ، انرژى جامد است و انرژى ، مادّهء متحرك . اين آن چيزى است كه دانش فيزيك مىگويد و ما نيز همين را مىگوييم و من اين نكته را در كتاب « نگرشى نو بر انديشهء اسلامى « 1 » » در باب فلسفهء نور توضيح دادهام .
ما فلسفهء اسلام را فلسفهء نور ناميدهايم و به اين سخن پروردگار استشهاد كرديم كه مىفرمايد :
هامش
( 1 ) - عنوان عربى اين كتاب « الفكر الاسلامى ، مواجهة حضارية » است كه به قلم حميد رضا آژير با عنوانِ آمده در متن به فارسى برگردانده شده است .