ستمگرى ، كبر ، انكار و ديگر صفات پليد و پلشت ، همراه خواهد بود . چنين انسانى يقيناً در جستجوى خشنودى خداوند نخواهد بود و صرفاً رضايت طاغوت را مىطلبد ، چون توبه نمىكند ، همان گونه كه هست باقى خواهد ماند :
. . . وَاللَّهُ لَايَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ « 1 » .
« . . . و خداوند قوم ستمگر را هدايت نمىكند . »
در قرآن كريم آيات بسيارى ديده مىشود كه به كافران ، ستمگران و فاسقان ، هشدار و وعيد مىدهد كه آنان قابل هدايت نيستند ، كه اين به سهم خود همان زيان در دنيا و آخرت است :
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَاتُلْهِكُمْ أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَمَن يَفْعَلْ ذ لِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ « 2 » .
« اى كسانى كه ايمان آورديد ، اموال و اولادتان شما را از ياد خدا باز ندارند و هر كه چنين كند هم ايشان زيانكارانند . »
اين تنها خسران و زيان نيست ، بلكه نگون بختى و انحطاط بيشتر است :
. . . وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَاراً « 3 » .
« . . . خداوند به ستمگران جز زيان نيفزايد . »
. . . وَلَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِنْهُم مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِن رَبِّكَ طُغْيَاناً وَكُفْراً « 4 » .
« . . . و آنچه برتو از جانب پروردگارت نازل شده است به طغيان و كفر بيشترشان خواهد افزود . »
حالت تسليم و رضايت در انسان موجب دفع گناهان از او مىشود و مقتضى توبه و انابه به درگاه الهى است . در اين هنگام او در قرآن نورى مىيابد كه مردم
هامش
( 1 ) - سورهء بقره ، آيهء 258 .
( 2 ) - سورهء منافقون ، آيهء 9 .
( 3 ) - سورهء اسراء ، آيهء 82 .
( 4 ) - سورهء مائده ، آيهء 64 .