فصل چهارم : گردنههايى در راه علم
آنچه از خلال مفاهيم قرآن كريم ، احاديث شريف نبوى و سخنان امامان معصوم عليهم السلام هويداست ، اين است كه آدمى هنگامى كه مىخواهد حقايق را كشف كند ، از جهل و گمراهى دورى گزيند تنها بايد عقل و سپاهيان آن را در كنار جهل وسپاهيان آن بشناسد ، زيرا هر چه عقل خويش را روشن سازد و علم ، خود به خود آگاهى يابد و آدمى به تواناييش در كشف و شناخت اشياء توجّه يابد ، شناخت او از حقايق فزونى مىگيرد ، در نتيجه هدايت و يقين او افزايش پيدا مىكند .
از اينها گذشته رابطهء اين صفاتِ پسنديده ( سپاهيان عقل ) با آنچه ما از علم ، عقل ، شناخت و فرهنگ سراغ داريم كدام است ؟
براى مثال چرا تكبّر سپاهى از سپاهيان جهل است ، چرا تواضع و فروتنى اصل علم و اصل عقل است ؟ چرا بردبارى از عقل و از علم است ، شتابكارى ، خشم و جهالت از جهل ؟ چرا حديث پيشگفته از امام صادق عليه السلام ميان صفات انسانى همچون صفت كرم ، بخشش ، آرامش ، عفت ، شرم ، ميان علم ، عقل ، شناخت و نظاير آن پيوند برقرار مىكند ؟
پيوند عقل با وحى
اين پرسشها از ذهن هر خردمندى مىگذرد و براى پاسخ بدانها ماناگزير بايد در