است كه امير المؤمنين عليه السلام براى آن پرسشگر روشن كرد و به او توصيه كرد كه صفات خدا را از قرآن فرابگيرد و در آن ، از كتاب خدا ، سنّت پيامبر و ائمه هدى عليه السلام پا فراتر ننهد .
استوارى در علم
امام على عليه السلام سپس مىافزايد : اى بندهء خدا بدان كه راسخان در علم همان كسانى هستند كه خداوند آنان را از وارد شدن به درهايى كه غيب را پوشانده است ، بىنيازشان كرده و اقرار مىكنند به ندانستن آنچه از غيبِ پوشيده ، تفسيرش را نمىدانند و چنين است كه مىگويند : « ما به همهء آن ايمان آورديم ، همه از طرف پروردگار ماست . » « 1 »
بنابراين امورى غيبى در ميان است كه موانعى از رسيدن بدانهاست و اين در حالى است كه انسان ، ناتوان از درك ماهيت خود ، مىكوشد با جهل آن را به جنگ آورَد و در همين زمان خداوند تبارك و تعالى اقرار بعضى از بندگان خود را ( راسخان در علم ) به ناتوانى از به چنگ آوردن آنچه علم ايشان بدان احاطه ندارد و كنار گذاشتن ژرف انديشى در كنه الهى كه خداوند آنها را مأمور جستجوى آن نكرده ، ستوده است :
هُوَالَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرَ مُتَشَابِهاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاءَ تَأْوِيلِهِ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَالرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِندِ رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُوا الْأَلْبَابِ « 2 » .
« اوست كه اين كتاب را برتو نازل كرد ، بعضى از آيهها محكماتاند ، اين آيهها
هامش
( 1 ) - بحارالانوار ، ج 3 ، ص 257 ، روايت 1 : « وَاعْلَمْ يا عَبْدُاللَّهِ ؛ إِنَّ الرّاسِخِينَ فِي الْعِلْمِ هُمُ الَّذِينَ أَغْناهُمُ اللَّهُ عَنْ الاقْتِحَامِ عَلَى السُّدُدِ الْمَضْرُوبَةِ دُونَ الْغُيوبِ ، إِقْراراً بِجَهْلِ مَا جَهِلُوا تَفْسِيرَهُ مِنَ الْغَيْبِ الْمَحْجُوبِ ، فَقَالُوا : آمَنّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا . »
( 2 ) - سورهء آل عمران ، آيهء 7 .