اينان بندگان را راه به سوى خود خواست ، و از اين زيبايان يكى را كه نهاد و بنيادش استوارتر ، و از همه بخشش و بخشايش او بهتر و برتر و ستودهتر بود محمّد ( ص ) نام نهاد ، و انجام پيامبرى را به او داد ؛ و چون به ديدهء دانائى و شناسائى - در رشته پيراسته ، و گردش آراستهء هستى - نگرى ، گوئى كه هم از او آغاز گرد ، درود نمايان شايان جاودان بر روان او باد ، و بر خاندان پاك او كه پرتو خورشيد پيامبرى او بودند ، پس از او به جاى او نشستند و به راهنمائى آئين او برخاستند ، و بندگان را به دانش يگانگى يزدان پاك و بينش رشتهء آفرينش و خوهاى نيكو ، و راستى گفتار و درستى كردار بياموختند ، ( 3 ) و از زشتيها و پلشتيها و رنجها ، و آزارهاى اين جهان و آن جهان رهانيدند ، هركس به اينان دوستى كرد و پيروى سرافراز شد و رستگار ، و هركه دشمنى و سركشى خوار گرديد و نگونسار .
و بعد در عهده خلافت كبرى و سلطنت عليا ، و امامت عظمى ، و ولايت قصواى حضرت سيّد الاختيار ، و سند الاحرار ، و مستند الابرار ، سنّى الفضل و الافضال ، ولىّ العدل و الاعتدال ، الحبل المشيد لنظام الوصل و الاتصال ، و العقل المسدد لقوام الادبار و الاقبال ، الفانى فى توحيد القيوم المتعال ، و الباقى ببقاء الذى لم يزل و لا يزال ، بداية البدايات و نهاية النهايات ، جامع الايات المحكمات ، رافع الرايات العاليات ، شمس الشموس الطالعات ، بدر البدور اللامعات ، نفس النفوس البازخات ، عقل العقول الشامخات ، روح الاشباح الباهرات ، روح الارواح الطاهرات ، خاتم الائمة الهداة ، السادة الولاة ، مظهر حقايق الصفات الازلية ، مظهر دقايق النكات الابدية ، مشكوة قران الاحدية ،
هامش
( * ) در هرسه نسخه خطى و نسخه چاپى حرف تعريف ندارد و اين از لحاظ دستورى غلط فاحش مىباشد .