و متكلمين و فقهاء و اطباء و صوفيه و سلاطين و وزرا و امرا و اين ظاهر است كه خواسته است ثابت كند كه مقرين بفضل امير المؤمنين در هر نوع و صنفى از اصناف بشر وجود دارد و در هر صنفى فضلا و دانشمندان ايشان معترفند و اين معنى بسيار كار نيكى است و پرفايده و قابل تمجيد و تحسين است و بهيچگونه دخلى ندارد بتعريف متصوفه يا تصحيح طريق ايشان يا شيعه دانستن ايشان ولى بعضى عبارات قاضى در بعضى مواقع موهم است بوى تصديق ميدهد لهذا حال او در نزد من خالى از شبهه تصوف نيست و اللّه العالم
عبارت قاضى نور اللّه در شرح تصوف
عين عبارت را ما نقل ميكنيم تا هم شاهد و گواه براى گفتههاى خود باشد يعنى وحدت فلسفه و عرفان و هم گواه بر حال خود قاضى نور اللّه باشد تا معلوم شود كه در او هم چيزكى هست ما تعصب نميورزيم و ملاحظه اشخاص نميكنيم تعصب براى دين بهتر است از تعصب براى قاضى نور اللّه ، چنين گويد : تحصيل يقين بمطالب حقيقت كه حكمت عبارت از آنست يا به نظر و استدلال حاصل مىشود ، چنان كه طريقه اهل نظر است ، و ايشان را حكما ميخوانند ، و يا بطريق تصفيه و استكمال چنانچه شيوهء اهل فقر است ، و ايشانرا عرفاء و اولياء مينامند ، اگرچه هر دو طايفه بحقيقت حكمايند ليكن طايفه ثانيه چون بمحض موهبت ربانى فائز بدرجه كمال شدهاند و از مكتب خانه و علمناه من لدنا علما سبق گرفتهاند در طريقه ايشان اشواك شكوك و غوائل اوهام كمتر است پس اشرف و اعلى باشند و بوراثت انبياء كه صفوت خلائقاند اقرب و ادنى خواهند بود و هر دو طريق در نهايت وصول سر بهم باز ميآورد اليه يرجع الامر كله ، و ميان محققين