تخطي إلى المحتوى الرئيسي

البدعة والتحرف يا آئين تصوف (فارسى) — صفحة رضوان اكبر إله 380

مساهمون:

صرضوان اكبر إله ٣٨٠
الاطاعة مگر آنكه منحصر به او باشد و مع ذالك كشف او و حدس او و ظن شخصى او و سائر استكشافات او از طريق ديگر بر عامى حجت نيست :

نهم از راههاى عوام‌فريبى صحبت صورت و دل است

نهم از چيزهائى كه فريبنده است و عوام فريب است صحبت صورت و دل است كه اينگروه عامى بيچاره را تذريق نموده‌اند كه علماء اهل صورتند و ما اهل دليم بايد اهل دل شد نه اهل صورت ان اللّه لا ينظر الى صوركم و لكن ينظر الى قلوبكم و اين مطلب بحسب كبرى البته مسلم است لكن كلام در صغرى و مصداق است و چون اين مطلب بجاست و جاى فريفته شدن دارد زيرا كه ايمان بقلب است و پاكى دل بهتر از پاكى ظاهر است و خداوند را نظر بدل است نه به صورت ولى عامى بيچاره فهم آن ندارد كه صورت چيست و مراد از صورت چيست يا پاكى دل بچيست اما پاكى دل به دو چيز است يكى به اعماليكه پاك كننده است يكى با نيت و قصد خالص از ريا و نفاق اما قصد و نيت كه او راجع به خود شخص است بل الانسان على نفسه بصيره كسى را آگاهى بر وى نيست كه او ريا مىكند يا بى رياست و اما عمل پس همه صحبت‌ها بر سر او است ايشان اعمال پاك‌كننده را روش و دستورات صوفيانه ميدانند و هيچ مدركى بر اين ندارند جز بدعت و ادعاء و ما پاك كننده اعمال شرع را ميدانيم و مستند ما آنست كه خداوند در چند جاى قرآن فرموده و يزكيكم و يزكيهم سمت پاك‌كنندگى دل را به پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم واگذار فرموده پس دستورات كه از شرع بما رسيده پاك كننده دل است و جز آن پاك كننده نيست و ايشان خود معترفند كه روش آنان و دستوراتشان را مدركى در شرع نيست