تخطي إلى المحتوى الرئيسي

البدعة والتحرف يا آئين تصوف (فارسى) — صفحة رضوان اكبر إله 374

مساهمون:

صرضوان اكبر إله ٣٧٤
توضيح آنكه درك مطالب گاهى بر حسب تخيل است يعنى درك كننده خيال كرده كه واقع را درك كرده كسراب بقيعة يحسبه الظمان ماء حتى اذا جاء لم يجده شيئا و گاهى بر حسب واقع است غالبا آنچه در اين اشخاص كه مدعى كشفند ديده مىشوند همان اول است يعنى كشف تخيلى ، شاهدش آنكه كشفها بر خلاف يكديگر شده ، بسيار ديده شده كههر يك بر خلاف ديگرى ادعاى كشف كرده ، واقع يكى بيش نيست ، يك واقع دو كشف مختلف نپذيرد شاهد ديگر آنكه مشاهده مىشود كه ادعاى كشف كرده‌اند بر خلاف حق و خلاف شرع ثابت ، كشف خلاف شرع چگونه كشف باشد پس اطمينان به اين كشف نيست خصوصا در باب احكام و تكاليف و اعتقاديات پس عامى بيچاره در اين امور چگونه ميتواند ادعاى مرشد خود را تصديق كند با اين كه راه تميز و تشخيص ندارد تا تشخيص دهد كه اين كشف واقعى است مطابق واقع ، يا كشف تخيلى است كه او خيال كشف كرده بر حسب تجسم خيال يا امور ديگر پس اگر صرف كشف اعم از واقعى و خيالى را سند قرار دهد غلط محض است و اگر كشف واقعى را مدرك كند هنوز واقعيت بر او ثابت نشده و ثابت هم نخواهد شد مگر آنكه او هم بپايهء او برسد و حقيقت و كيفيت كشف او را بيايد باز هم معلوم نيست كه در آنحال تشخيص بر وى آسان باشد زيرا كه او بكشف خود مفتون است و با مشعوفى بكشف خود خلافش را هيچ بخاطر نميآورد تا ملاحظهء صحت كشف و فساد كشف خود كند بلكه ميزانى هم براى صحت كشف و فسادش نيست تا به دو ميزان كند مانند آنكه در علم برهان ميزانى براى صحت و فساد برهان هست و در علم حساب ميزانى براى صحت و فساد حساب هست : و لذاست كه كشف‌ها بر خلاف يكديگر