خود برترى دارد پس اگر مراد از عشق اين باشد در اينجا ما را بحث و سخنى نيست بحثى كه ما را است در اينستكه اولا حصول اين محبت موقوف به اين دكان و دستگاه نيست يعنى موقوف بخانقاه و درويش شدن و سر سپردن و مرشد اختيار كردن و دستور ذكر گرفتن و شعر عشق سرودن يا خواندن و چله نشستن و ترك حيوانى كردن و رياضات شاقه كشيدن و ترك عمل براى دنيا كردن و از خلق منعزل شدن و حلقهء ذكر گرفتن و ( يا هو يا من ليس الا هو ) گفتن يا چند هزار فلان ذكر گفتن يا كف كردن و چرخ زدن و يا چيزهاى ديگر اضافه كردن مانند شارب را بلند كردن و موى سر را نتراشيدن و كلاه چند ترك بر سر گذاردن يا تبر زين و كشكول بدست گرفتن و پوست بر ديوار زدن و عكس امير المؤمنين عليه السّلام را مانند يك درويش كشيدن و عكس قنبر را در پهلويش با تبر زين و موى دراز كشيدن يا بعضى مواضع بدن را خالكوب كردن يا هنگام سر سپردن گرد و سكه و قدرى پارچه و يك انگشتر و قدرى نبات براى مرشد بردن و علامت وصول و مقبولى ديك جوش دادن يا كتب عرفانى را مطالعه كردن يا مصافحه به طرز مخصوص كردن يا در مجلس پير سكوت كردن و امثال اينها از خرافات ، محبت حق نيست و محبت هم موقوف به اينها نيست بلكه اين رشته از محبت حق موقوف بملتزم شدن بر احكام شرع و تبعيت از گفتار خدا و رسول كردن و ورع و تقوى اختيار كردن چنانچه خداوند فرموده « قل ان كنتم تحبون اللّه فاتبعونى يحببكم اللّه » و يك سر مو از طاعت حق نپيچيدن و يك مو اعمال رأى از خود در مسلك نكردن و بدعت نگذاردن و پيروى از بدعت نكردن است و ثانيا اين قسمت از عشق كه بحسب فرض مراد از او محبت حق است بچه وجه مصداقش منحصر باشد
البدعة والتحرف يا آئين تصوف (فارسى) — صفحة رضوان اكبر إله 355
مساهمون: الشيخ محمد جواد الخراساني
صرضوان اكبر إله ٣٥٥