همان طريقت است كه روش صوفيه است ، مگر آنكه بعضى از صوفيان ناقص در تصرف ، واقعا معتقد باشند به آنكه شريعت هم مدخليت دارد و او هم چون به تمام صوفيت نرسيده و كاملا از حقيقت صوفيت آگاه نشده اگرچه سالها در آن رشته باشد بمحض آنكه در عبارات قدما يا از مدعيان معاصر ذكر تظاهر بشريعت ديده باورش آمده كه واقعا آنها هم شريعت را مدخليت ميدهند غافل از آنكه ذكر شريعت از ترس تكفير است و الا اگر كسى بدون تشبث بشريعت چنان كه قاعدهء جهال ايشان است كه هيچ از شرع اطلاع ندارند و يا لايبالى بدين هستند ملتزم بطريقهء تصوف شود و از خود رياضاتى كشد او را صوفى ميدانند و آثار تصوف كه اهل دل و اهل باطن و ساير آنچه ذكر مىشود بر او بار ميكنند .
كشف و شهود
دوم كشف و شهود - اينهم از دعاوى متصوفهء قبل از اسلام و بعد از اسلام هردواست ، لازمهء رسيدن بحقيقت ظهور كشف و شهود است و مقصود آنست كه تمام اشياء بالاراده بر او كشف شود يعنى روشن و هويدا گردد و اسرار و بواطن امور را شهود كند بطوريكه چيزى بر وى مخفى نماند
آنچه در آينه جوان بيند * پير در خشت خام آن بيند
اگر كسى بمرتبه كشف نرسد گويند هنوز ناقص و خام است .
اگرچه سالها در رياضت باسد ( شرح كشف را در رضوان اكبر ملاحظه كن )
استغناى از شرع
سوم استغناى از شرع - اينهم متفق عليه ما بين هر دو فرقه قبل از