امامت در نزد شيعه منوط ببزرگى و كودكى نيست بلكه در رحم مادر نيز امام است .
بعلاوه كذبش واضح و آشكار است زيرا كه بعد از شهادت حضرت رضا در همانسال كه مأمون ببغداد آمد علماء بغداد را جمع نموده و حضرت جواد عليه السّلام را از مدينه طلبيده بود در مجلس علماء با همهء علماء مناظره فرمود با يحيى بن اكثم كه قاضى القضاة بود مباحثه فرمود همه را مفحم كرده قاضى القضاة را مغلوب و مخصوم ساخت همگى اعتراف بفضل و علم آنحضرت با آن صغرسن نمودند و اسباب تعجب همگى شد كه مأمون در جواب گفت تعجب نكنيد اينان اهل بيتى هستند كه ( زقو العلم زقا ) محصل مراد انكه علم اينان محتاج بتعليم نيست .
نقض جواب و هدم اساس معروف
آرى همين اشكال كودكى را در عصر خود حضرت جواد عليه السّلام ميكردند كه يكى از اصحاب به خدمت آنحضرت عرض كرد كه مردم در امامت شما تشكيك ميكنند فرمود از چه جهت عرض كرد از جهت صباوت و كودكى شما ، فرمود چه اشكالى دارد خداوند دربارهء يحيى ميفرمايد و آتيناه الحكم صبيا .
بنابراين ما بر اين جماعت اعتراض نموده ميگوئيم اولا كودكى چه مانعى دارد از امامت با آنكه باعتراف همه امير المؤمنين عليه السّلام بوصايت پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم كه همان امامت است منتصب گرديد در كودكى كه هنوز به حد بلوغ نرسيده بود يعنى در همان حين كه اسلام آورد چه آنكه پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم چهل نفر از قريش را به تفصيلى كه مرقوم است سه روز پشت سر هم