تا آنكه بتدريج دامنه نشريات علوم اهل البيت عليه السّلام دوباره از آن توسعه تنك و كوتاه شد تا بحديكه ديگر بعد از امام هشتم عليه السّلام نقل احاديث و اخبار از چهار امام عليه السّلام بسيار بسيار كم است چنانچه اهل علم و حديث مطلعند بلكه چندان نامى از هر يك در عصر خود نبود و ايشانرا انميشناخت مگر خواص از شيعه و به كلى ذكر ايشان در رجال معارف نميشد بلكه غير خواص ايشانرا اهل علم نمىگماردند تا باينحد اهل البيت را موهون و ايشانرا از اذهان عامه بيرون كردند اما خيلى كه در اين راه به كار بردند اينست .
اولا تدريس را بر ايشان ممنوع كردند كه ديگر از زمان استيلاى بنى العباس كه اواخر عصر حضرت صادق عليه السّلام بود تشكيل حوزه درس براى ائمه ( ع ) تا به آخر نشد .
دوم آنكه مردم را غدقن كردند از حضور در مجالس ايشان براى استفاده علوم و احاديث باسم اينكه اين تجمع موجب افساد و اخلال است و محرك ايشان مىشود بر نهضت و قيام مانند بنى الحسن .
سوم آنكه نقل احاديث و اخبار را در فضيلت و محبت اهل البيت براى يكديگر ممنوع كردند مانند بنى اميه بلكه نقل فضائل امير المؤمنين عليه السّلام را نيز معن كردند باسم اينكه نقل اين فضائل موجب غرور آل على مىشود و اين سبب مىشود كه آل على خود را احق بخلافت ميشمارند پس ايشانرا بر شورش تحريك مىكند .
چهارم آنكه نقل حديث يا تفسير آيهء يا علم ديگرى را از ايشان ممنوع كردند به اين معنى كه كسى حق نداشت بگويد حدثنى جعفر بن محمّد عليه السّلام يا حدثنى موسى بن جعفر مثلا و لذا شيعه هرگاه ميخواستند حديثى از امام
البدعة والتحرف يا آئين تصوف (فارسى) — صفحة رضوان اكبر إله 239
مساهمون: الشيخ محمد جواد الخراساني
صرضوان اكبر إله ٢٣٩