خواندن شعرى كاشف از تصديق به صحت عقيدهء شاعر نيست و تمثل بشعر با اراده و مراد شاعر ملازمه ندارد
سؤال . پس آنچه ميگويند حافظ براى امام زمان عليه السّلام شعر گفته يا روضه خوانها در منبر اشعار حافظ را درباره امام زمان عليه السّلام ميخوانند چيست ؟
جواب . اما آنچه ميگويند كه حافظ درباره امام زمان عليه السّلام شعرى گفته غلط محض است يك شعر هم نگفته بلكه درباره پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم و امير المؤمنين عليه السّلام هم نگفته غير از همانها كه شنيدى حتى آنكه اين غزل ايدل غلام شاه جهان باش نيز از حافظ نيست و لذا در مطبوعات صحيحه درج نكردهاند و اگر بود قاضى نور اللّه به اين استشهاد ميكرد استشهاد به اين غزل بهتر از آن قصيده است و يا لا اقل اين غزل مشكوك است امر مشكوك را كه تشيع حافظ را مىرساند زيرا كه تا امام هشتم ذكر كرده و اين علامت اعتقاد بمعروف كرخى است و تشيع تصوفى ، تشيع نيست و اما عمل روضه خوانها از سه قسم بيرون نيست قسم اول مقلده هستند و اهل فهم و دراية نيستند تشخيص و تميز ندارند بنا شان بر تقليد و اخذ از يكديگر است اين دسته كه اعمالشان اعتبارى ندارد قسم دوم آنست كه اهل فهمد ميفهمند كه در موضوع ائمه يا امام زمان عليه السّلام نيست ولى مناسبخوانى و مناسبگوئى مىكنند و اين از جهت آنست كه غزل بالطبع ، و همچنين بسيارى از اشعار كه ذكر اسم ممدوح نشده يا شده