بيت فارسى درباره اشعرى در مقابل شعر مولوى است كه خود اشعرى مذهب است و سنى حقيقى اشعرى را ميداند و در تمجيد از فهم اشعرى و ذم از فهم معتزلى كه آنها را بزعم اشعريها سنى حقيقى نميداند گفته :
چشم حس را هست مذهب اعتزال * ديدهء عقل است سنى در وصال
تا آخر اشعارش ، فهم معتزلى را كه مخالف با جبر است ديدهء حسى خوانده و فهم اشعرى كه قائل بجبر است ديدهء عقل خوانده .
9 - از كتاب لب اللباب راوندى از پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم من تبسم فى وجه مبتدع فقد اعان على هدم الاسلام .
ترجمه : كسى كه تبسم كند در روى شخص بدعت گذار پس بتحقيق كه كمك كرده بر خرابى اسلام .
10 - ايضا در همان كتاب از پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم من احدث فى الاسلام او آوى محدثنا فعليه لعنة اللّه و الملائكة و الناس اجمعين .
ترجمه : هر كس احداث كند در اسلام يعنى چيز تازهاى در اسلام درآورد يا جاى دهد احداثكنندهاى را پس بر او باد لعنت خدا و ملائكه و مردم جميعا .
11 - از خرائج قطب راوندى بعضى از اصحاب به امام على النقى عليه السّلام نوشت درباره اشخاصى كه وقوف بر حضرت موسى بن جعفر و توقف در امامت حضرت رضا عليه السّلام كردند كه ايشان را از اين جهت واقفيه ناميدند كه چگونه با ايشان رفتار كند : اولاهم ام اتبرء منهم ، دوستى با ايشان بورزم يا بيزارى بجويم حضرت در جواب نوشت : اتترحم على عملك لا رحم اللّه عمك و تبرء منه الى اللّه انا الى اللّه منهم برى فلا تتولاهم و لا تعد مرضاهم و لا تشهد جنائزهم و لا تصل على احد منهم مات ابدا سواء من جحد اماما