و تسعون رجلًا » و از صد به بالا بايد همه را فرد و مجرور آورى چون « مائة رجل » و « ثلاث مائة رجل » و آنچه ذكر شد در اين دو بيت جمع است :
سه تمييز است در اعداد مشهور * ز سه تا ده همه جمع است و مجرور
ز ده تا صد همه فرد است و منصوب * ز صد برتر همه فرد است و مجرور
تتمةٌ :
حروفىكه تميز خواهند
و از جمله چيزهائىكه تميز خواهد و تميز او منصوب مىباشد « كَأىٍّ » بمعنى بسيار و گاهى با نون است كَأين كه اين بهمعنى چه بسيار است و « كذا » كه بهمعنى چنين و چنان است چون « كأين رجلا رأيت » يا « رأيت كذا و كذا رجلًا » و گاه شود كه در تميز كاين من ظاهر شود چون و كاين من نبى و همچنين است كم كه براى استفهام است بمعنى چقدر چون « كم رجلًا رأيت » و تميز او مجرور نشود مگر آنكه بر خود كم حرف جرّ داخل شود چون « بِكَم دِرهمٍ اشتريته » و بسيار باشد كه كم مثل كاين باشد در معنى ولى تميز او در اين صورت مجرور باشد چون « كم رجل رأيت » يعنى چه بسيار و او را كم خبريّة نامند در مقابل كم اوّل كه او را استفهاميه نامند و گاه شود كه در تميز اين كم خبريّة من ظاهر شود چون « وَكَم مِن مَلَكٍ فِي السَّماوَاتِ لَا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئاً » .
اجمالٌ :
بحث توابع پنجگانه
گاه شود كه از اين معمولات گذشته ، از مرفوعات و