با تماشاى رخت چشم ملك را نور داده * وز تراب مقدمت پاكيزه انسان آفريده
با پيامت لَمعه لَمعه نور عرفان پخش كرده * در كلامت چشمه چشمه آب حيوان آفريده
كشور دل را به خورشيد جمالت كرده روشن * مرغ جان را بر گل رويت ثنا خوان آفريده
از تو بس كار خدايى ديدهام در حيرت استم * اى عجب داور تو را در نقش انسان آفريده
از براى پاسدارى حبيب خود محمّد * چون توئى در بيشهء دين شير غرّان آفريده
مكتب فضل تو را نازم كه در آغوش گرمش * بوذر و بوالاسود و مقداد و سلمان آفريده
چهرهء پوشيدهات در پردهء تاريكى شب * خندهء شادى به لبهاى يتيمان آفريده
تو كه هستى كه صفات خويش را دادارِ هستى * در وجود اقدست پيدا و پنهان آفريده
همچو قرآن دفترى در وصف مدحت نشر داده * همچو پيغمبر تو را نيكو ثنا خوان آفريده
برترين بانوى عالم را به شخصى چون تو داده * بهترين فرزند زآن پاك دامان آفريده
مكافات انكار ولايت
پس از واقعهء غدير و معرّفى امام على عليه السلام بعنوان رهبر و زمامدار جامعهء مسلمين