( ابو الوفاء مىگويد : ) در خواب صدا زدم :
يا مولاي ؛ يا صاحب الزّمان ؛ أدركني فقد بلغ مجهودي .
اى مولاى من ؛ اى صاحب الزمان ؛ مرا درياب كه همانا جانم به لب رسيده است .
و ناگهان بيدار شدم و ديدم كه زندانبانان ، زنجير از من باز مىكنند . « 1 »
در « سلاح المؤمنين » مىفرمايد : پدرم چنين فرمود :
إِن دَنا مِنْ نَحْرِكَ السَّيْفُ اسْتَغِثْ * بِوَلِيِّ الْعَصْرِ مَوْلاكَ وَقُل :
يا صاحِبَ الزَّمانِ أَغِثْني ، يا صاحِبَ الزَّمانِ أَدْرِكْني
فَهُوَ بابُ اللَّهِ وَالرَّحْمَةِ وَالْ * غَوْثُ وَابنُ الْمُصْطَفى فَخْرِ الرُّسُلِ
هنگامى كه شمشير بر گردنت نهادند استغاثه كن و يارى بخواه از مولايت ولى عصر و چنين بگو : اى صاحب الزمان ؛ به فريادم برس ، اى صاحب الزمان ؛ مرا درياب .
او باب خدا و رحمت الهى و فريادرس و زادهء مصطفى فخر پيامبران است . « 2 »
محدّث نورى رحمه الله مىفرمايد : ظاهراً مقصود پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم از اين سخن اين نيست كه فقط در هنگام گرفتارى در دست دشمنان - كه قصد كشتن و نابودى شما را دارند - به امام عصر ارواحنا فداه متوسّل شويد ، بلكه كنايه از اين است كه بايد به آن حضرت توسّل جست هر وقت سختى به حدّ آخر رسيده باشد و اسباب مادّى و اميد به مخلوقين از بين رفته باشد و صبر انسان لبريز گردد . و تفاوتى نمىكند كه بلا و مصيبت دينى باشد يا دنيوى ، از شرّ انسان باشد يا از شرّ جن ، چنان كه از دعاى مذكور ( در ص 434 ) ، اين مطلب روشن مىگردد .
بنابراين ، وظيفهء مضطرّ ، بيچاره و ناتوان ، دادخواهى و كمك خواستن از آن وجود مقدّس ارواحنا فداه است و اجابت و فرياد رسى از منصبهاى الهى آن بزرگوار مىباشد .
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار : 94 / 33 .
( 2 ) . سلاح المؤمنين : 128 .