لِلنَّاسِ
« 1 » هر مسلمانى در كنار خانه خود مىتواند فرياد مظلوميت و برائت از مشركان و ستمگران سر دهد .
3 . از جمله ادله تحريم و منع اعلان برائت از مشركان و ستمگران كه ممكن است مورد استناد قرار گيرد عبارتند از :
الف ) راهپيمايى و فرياد برائت سابقه در اسلام نداشته ، بدعت است .
ب ) قرآن از جدال در حج نهى كرده و فرموده است :
فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلا رَفَثَ وَ لا فُسُوقَ وَ لا جِدالَ فِي الْحَجِّ . . .
. « 2 »
ج ) حج عملى عبادى است و هر عمل عبادى توقيفى است چيزى از آن كم يا به آن افزوده نمىشود . درباره معنا و مفهوم بدعت و مبانى آن بايد بررسى همهجانبه كرد چون هرگز نمىتوان به صرف اينكه عملى سابقه در دين نداشته ، آن را بدعت و حرام ناميد به ويژه اگر آن عمل با خطوط كلى دين هماهنگ باشد در اين باره در بررسى آيه 114 سوره مائده بحث شد .
بر اساس ديدگاه مفسران اهل سنت اعلان برائت از مشركان از مصاديق جدال كه شش معنا براى آن مطرح كردهاند « 3 » نمىباشد از نظر مفسران شيعى نيز جدال بر اساس تفسير اهل بيت گفتن عبارت « لا و اللّه و بلى و اللّه » است افزون بر آن مشركان و كافران نيز به حريم خانه خدا راه ندارند تا جدال و نزاع ( به معناى لغوى جدال ) بين آنان و مسلمين رخ دهد . « 4 »
توقيفى بودن اعمال عبادى حج منافاتى با اعلان برائت ندارد چون اين امر جزو لا ينفك اعمال عبادى حج نيست و در اعلان آيات نخست سوره توبه نيز اين اعلان انجام گرفته است .
هامش
( 1 ) . آل عمران ، 96
( 2 ) . بقره ، 197
( 3 ) . ر . ك : الجامع لاحكام القرآن ، ج 2 ، ص 410 .
( 4 ) . ر . ك : الميزان ، ج 2 ، ص 79 .