5 آيههاى 3 سورهء زمر ، 97 سورهء يوسف و 64 سورهء نساء ( حكم توسل ، استغاثه و . . . )
أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى إِنَّ اللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِي ما هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي مَنْ هُوَ كاذِبٌ كَفَّارٌ
« 1 » ،
قالُوا يا أَبانَا اسْتَغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا إِنَّا كُنَّا خاطِئِينَ
، « 2 »
وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِيُطاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً
« 3 »
هدف : بررسى تشابه پندار مشركان نسبت به بتها با اعتقاد به وساطت انبياء و اولياى خدا و خواندن آنان در تقرّب به خدا و درخواست حاجات ، و نيز جواز توسّل به انبيا و اوليا و استغاثه به غير خدا .
درآمد
ادلّه حرمت خواندن انبيا و اوليا و استغاثه به آنان براى برآوردن حاجات ، متعددند . به نظر مىرسد استناد به آيه 3 سوره الزمر و آياتى كه شبيه به آن مىباشد ( كه در مورد اعتقادات باطل مشركان است ) براى اثبات حرمت اين امر ، تا پيش از ابن تيميه ( قرن هشتم ) مطرح نبوده است وى نخستين بار عمل مؤمنان را با مشركان مقايسه كرده و
هامش
( 1 ) . زمر ، 3
( 2 ) . يوسف ، 97
( 3 ) . نساء ، 64