تخطي إلى المحتوى الرئيسي

باستانشناسى و جغرافياى تاريخى قصص قرآن (فارسى) — صفحة 92

مساهمون:

ص٩٢

محل فرود يونس از ماهى

فَنَبَذْناهُ بِالْعَراءِ وَ هُوَ سَقِيمٌ وَ أَنْبَتْنا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ
. « 1 » و آنگاه او را به كنارهء باير افكنديم و او بيمار بود و بر سر او گياهى [ سايه‌افكن ] از كدو رويانديم . سرانجام نهنگ او را به ساحل دريا آورد و در خشكى افكند . اين ساحل ، كه احتمال دارد ساحل صيدون در جنوب لبنان باشد ، « 2 » خشك و عارى از درخت بود و چون يونس بيمار بود ، خداوند درخت كدوبن را براى شفا و سايه‌بانى وى روياند . چند روز بعد درخت كدوبن در اثر بىآبى پژمرده شد ، و يونس براى آن ناراحت گشت . از طرف خداوند به وى وحى رسيد : تو براى كدوبنى دلتنگ شدى ، اما براى صدهزار نفر مردمى كه اكنون ايمان آورده‌اند ، دلتنگ نمىشوى . يونس تنبيه شد و به سوى قوم خود به شهر نينوا بازگشت . « 3 »
وَ أَرْسَلْناهُ إِلى مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ
.

تائبين نينوا

چون حضرت يونس ، نينوا را ترك كرد و آثار بلا آشكار شد ، مردم به دستور پيشوايان خود روزه گرفتند ، و به گريه و زارى و توبه و انابه به درگاه بارىتعالى پرداختند و خداوند سرنوشت آنان را تغيير داد . « 4 »
هامش
( 1 ) . صافات : 146 . ( 2 ) . جيمز هاكس ، قاموس كتاب مقدس ، ص 976 . ( 3 ) . ابو الفتوح ، تفسير روض الجنان ، ج 10 ، ص 208 - 214 . ( 4 ) . جيمز هاكس ، قاموس كتاب مقدس ، ص 976 .