صحّت و سلامت مى مانند ؛ فرشتگان به ايشان سلام مى دهند ، و از پيشگاه رب العزّت نيز تحفهء سلام مى رسد .
* لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنى وَ زِيادَةٌ
آنان را كه نيكوكارى كردند ، حالت نيك باشد ، و زياده بر آن ؛
تفسير : نيكوكاران را در آنجا مقامى نيك باشد ، يعنى جنّت ؛ و بيشتر از آن ، يعنى رضاى الهى ( ج ) ؛ و شرف ديدار او . تفسير به ديدار بيچون الهى در چندين حديث صحيح وارد ، و از اكثر صحابه و تابعين ( رض ) منقول است .
حضرت صهيب ( رض ) فرمايد رسول اللّه - صلّى اللّه عليه و سلّم - چون اين آيت را خواند ، گفت : هنگامى كه بهشتيان در جنّت ، و دوزخيان در دوزخ داخل شوند ؛ منادى ندا كند : اى اهل جنّت ، از وعدهء خدا ( ج ) هنوز يكى مانده كه دربارهء شما انجام نشده و خدا مى خواهد اكنون آن را ايفاء نمايد ! اهل بهشت گويند : آن چيست ؟ مگر خداى متعال به فضل خويش كفّهء حسنات ما را سنگين ننموده ؟ مگر روهاى ما را سفيد و نورانى نگردانيده ؟ مگر از دوزخ ما را نجات نداده ؟ و مقامى چون جنّت كرامت نكرده ؟ اكنون كه اين همه انجام يافته چيست كه باقى مانده باشد ؟ ! در اين اثنا ، حجاب برداشته مىشود ، و بهشتيان سوى خداى توانا مى نگرند .
پس به خدا ( ج ) سوگند ، هر نعمتى كه به اهل جنّت عنايت شده خوش تر از لذّت ديدار نباشد ، و هيچچيز بيشتر از آن چشم بهشتيان را روشن نكند ! رزقنا اللّه سبحانه و تعالى بمنّه و كرمه .
وَ لا يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَ لا ذِلَّةٌ أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيها خالِدُونَ
( 26 )
و نپوشد روهاى ايشان را هيچ سياهى ، و نه هيچ خوارى ؛ اين جماعه اهل بهشت اند ، ايشان در آنجا جاويد باشندگان اند .