مَتاعَ الْحَياةِ الدُّنْيا ثُمَّ إِلَيْنا مَرْجِعُكُمْ فَنُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
( 23 )
يافتيد بهرهء زندگانى دنيا را ؛ باز ، بسوى ما بازگشت شماست ؛ پس خبردار كنيم شما را به آنچه مى كرديد .
تفسير : و بال بغاوت شما بر شماست ؛ بالفرض « 1 » ، چندى شرارت كنيد و از دنيا منتفع شويد ؛ عاقبت بازگشت شما بسوى خداست ؛ در آنجا هرچه كرده ايد پيش رويتان گذاشته مىشود ؛ و حضرت رب العزت به شما مجازات مىدهد ، و باز مى نمايد كه در دنيا چه كردار داشتيد .
إِنَّما مَثَلُ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَ الْأَنْعامُ
جز اين نيست كه صفت زندگانى دنيا مانند آبى است كه فرود آورديمش از آسمان ؛ پس بياميخت به آب روئيدگى زمين ، از آنچه مى خورند مردمان و چارپايان ؛
تفسير : نزد بعضى ، معنى
« فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ »
كثرت پيداوار « 2 » است ؛ زيرا ، هنگامى كه پيداوار زمين قوت گيرد ، انبوه مىشود ، و يك به دگر متّصل و مخلوط مى گردد ، و بعضى باء را به مصاحبت معنى كرده اند ، و چنين تفسير مى كنند : نباتات زمين با آب مخلوط مىشود ؛ زيرا ، چنان كه خوراك جزء بدن انسان مى گردد ، نباتات اجزاى مائيّه را به خود جذب مىكند و آب
هامش
( 1 ) . فرضا ، به فرض آنكه
( 2 ) . محصول ، حاصل ، روئيدنى هاى