تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 525

وَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْ بَعْدُ وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا مَعَكُمْ فَأُولئِكَ مِنْكُمْ وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ و آنان كه ايمان آوردند پس از اين ، و هجرت كردند و جهاد كردند همراه شما ؛ پس اين جماعه از شماست ؛ و خداوندان قرابت بعض ايشان نزديك‌تر است به بعضى در حكم خدا ؛ تفسير : كسانى كه بعد ازين در جمعيّت مهاجرين شامل مىشوند « 1 » ، به اعتبار احكام در اخوّت برابر مهاجرين دستهء اوّل مىباشند تقدّم و تأخّر هجرت در احكام صلح و جنگ و يا توريث و غيره تأثيرى ندارد ؛ البتّه ، خويش و قوم مهاجرين قديم به ميراث مهاجرين قديم مستحق‌ترند ؛ اگرچه در مسلمان شدن يا هجرت متأخر ، و رفاقت قديمشان با ديگران بوده باشد . إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 75 ) هر آئينه خدا به همه‌چيز داناست . تفسير : چون خاص « 2 » حضرت احديّت مىداند كه كدام كس چه قدر حق بايد داشته باشد ؛ احكام او همه مبنى بر علم و حكمت است .