تفسير : فى الحقيقت ، در نهاد اينها خير بنا نشده ؛ زيرا ، انسان وقتى به خير حقيقى نايل مىشود كه در دل وى شوق صحيح طلب حقّ و لياقت پذيرفتن نور هدايت باشد . قومى كه از روح جستجوى حقّ ته شوند ، و قوايى را كه خدا موهبت فرموده از دست دهند ، رفته رفته در آنها لياقت و استعداد قبول حقّ باقى نمىماند . از اينجاست كه مىفرمايد : خدا ( ج ) در دلهاى آنها لياقت قبول خير و هدايت را نديده ؛ اگر لياقتى در آنها مىديد ، بر وفق عادت به دانستن آيات خود آنها را شنوا مىگردانيد ؛ اگر به حال موجوده ، آيات الهى ( ج ) به آنها شنوانده و دانانده شود ، اين مردم معاند و لجوج نمىپذيرند .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاكُمْ لِما يُحْيِيكُمْ
اى مؤمنان ، قبول كنيد حكم خدا و رسول را ، چون بخواند شما را براى آنكه زنده سازد شما را .
تفسير : خدا ( ج ) و پيغمبر وى در كارى كه شما را به آنها دعوت مىدهند ( مانند جهاد ) ، سرتاسر خير و بركت شماست ؛ دعوت آنها براى شما در حيات دنيا موجب عزّت و اطمينان ، و در آخرت پيغام حيات ابدى است . پس مؤمن بايد به دعوت خدا و رسول ، على الفور ، لبيك گويد ؛ هروقت و به هر طرفى كه او را بخوانند ، همه شغلها را ترك گويد ، و به آن سو شتابد .
وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ وَ أَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
( 24 )
و بدانيد كه هرآئينه خدا بازمىدارد ( حايل مىشود ميان مرد و دل او ) از مرد دل او را ؛ و بدانيد كه بسوى او برانگيخته خواهيد شد .
تفسير : در انجام حكم « 1 » تأخير مكنيد ؛ شايد بعد از اندك مدّت ، حالت دل تغيير كند ؛ دل
هامش
( 1 ) . اجراى حكم