يَسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْساها قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي لا يُجَلِّيها لِوَقْتِها إِلَّا هُوَ ثَقُلَتْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا تَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً
سؤال مىكنند ترا از قيامت كه كى باشد استقرار او . بگو : جز اين نيست كه علم قيامت نزد پروردگار من است ؛ پديد نيارد او را در وقت آن ، مگر خدا ؛ گران شده است در آسمانها و زمين ؛ نيايد به شما مگر ناگهان ؛
تفسير : پيشتر در
« عَسى أَنْ يَكُونَ قَدِ اقْتَرَبَ أَجَلُهُمْ »
بيان اجل مخصوص قومى بود كه آنها خبر نداشتند اجل چه وقت خواهد آمد ؛ اينجا ، اجل تمام دنيا كه عبارت از قيامت است بيان شده ؛ كسى كه به مرگ خود آگاه نباشد ، آمدن مرگ جهان را چگونه گفته مىتواند « 1 » كه به فلان تاريخ و سنه « 2 » به وقوع خواهد پيوست ؟ ! جز علّام الغيوب ، ديگرى آن را تعيين نمىتواند ؛ فقط حضرت اوست كه آن را در وقت معيّن و مقدّرش به وقوع آورده ، ظاهر مىكند : به علم خدا ( ج ) وقت آن اين بود ! چون در آسمانها و زمين اين واقعه بس بزرگ مىباشد ؛ دانستن آن نيز بزرگ است ، و جز خدا ( ج ) به ديگرى حاصل نيست . اگرچه امارات اين واقعه را انبياء - عليهم السّلام - خصوصا پيغمبر آخر الزمان - صلّى اللّه عليه و سلّم - بيان كرده ؛ با وجود اين ، بعد از ظهور اين همه علامات ، هنگامى كه قيامت واقع مىشود ، بىخبر به ظهور مىرسد ؛ چنان كه در [ حديث ] بخارى و ديگر احاديث مذكور است .
يَسْئَلُونَكَ كَأَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْها قُلْ إِنَّما عِلْمُها
سؤال مىكنند ترا ، گويا تو متجسّس مىباشى از آن ؛ بگو : جز اين نيست كه دانش آن
هامش
( 1 ) . مىتواند بگويد
( 2 ) . سال