تفسير : مراد ازين مدّت ، وقت مرگ و موعد غرق است ؛ و يا ، شايد آن فاصله مراد باشد كه از يك بلا تا آمدن بلاى ديگر مىباشد .
فَانْتَقَمْنا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْناهُمْ فِي الْيَمِّ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ كانُوا عَنْها غافِلِينَ
( 136 )
پس انتقام كشيديم از ايشان ؛ پس غرق كرديم ايشان را در دريا ؛ به سبب آنكه ايشان دروغ مىداشتند آيات ما را ؛ و از آن تغافل مىكردند ( و بودند از آن بىخبر ) .
تفسير : نزد بعض مفسّرين مراد از « رجز » طاعون است ؛ چنان كه در بعض احاديث اين لفظ به طاعون اطلاق شده است ؛ ليكن اكثر مفسّران اين آيات را بيان آيات گذشته قرار مىدهند . در موضح الفرقان است كه : اين همه بلاها به فاصلهء يك هفته به آنها نازل شد ؛ اوّل حضرت موسى به فرعون اطلاع مىداد : خدا ( ج ) بر تو بلائى را مىفرستد ! پس همان بلا فرود مىآمد ؛ باز فرعونيان مضطرّ مىشدند ، و به حضرت موسى ( ع ) تملق مىكردند ؛ آن بلا از بركت دعاى حضرت ايشان مرتفع مىشد ؛ بار ديگر منكر مىشدند ؛ سرانجام بر آنها و با نازل شد ، و نصف شب به تمام شهر پسر كلان هركس « 1 » مرد . درحالىكه آنها به ماتم اموات خود بودند ، حضرت موسى ( ع ) با قوم خود از شهر برآمد . بعد از چند روز ، فرعون آنها را تعاقب نمود « 2 » ، و به كنار قلزم به ايشان پيوست . بنى اسرائيل سلامت از دريا گذشت ، و فرعون با سپاه خود غرق گرديد .
وَ أَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذِينَ كانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغارِبَهَا الَّتِي بارَكْنا فِيها
و ميراث داديم گروهى را كه ضعيف شمرده مىشدند ( يعنى ، بنى اسرائيل را ) مشارق زمين و مغارب آن را ، كه بركت نهاديم در آن ؛
هامش
( 1 ) . پسر بزرگتر هر خانواده
( 2 ) . تعقيب نمود ،