وَ قالُوا مَهْما تَأْتِنا بِهِ مِنْ آيَةٍ لِتَسْحَرَنا بِها فَما نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ
( 132 )
و گفتند ( كسان فرعون موسى را ) : هرگاه به يارى به ما آن را از نشانهاى تا سحر كنى ما را به آن ؛ پس نيستيم ترا باوردارندگان .
تفسير : اينها معجزات و نشانات « 1 » موسى - عليه السّلام - را ديده مىگفتند : هرقدر كه ما را جادو كنى ، و به خيال خود ، معجزه نشان دهى ؛ هرگز سخن ترا نمىپذيريم ! چون فيصلهء آخرين خود را اعلان كردند ، و همه ابواب قبول حقّ را بر روى خود مسدود نمودند ؛ خداى تعالى چندين بلاى عظيم يكى بعد ديگرى ، بر آنها مسلّط فرمود ، كه تفصيل آنها در آيت آينده مىآيد .
فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الطُّوفانَ
پس ، فرستاديم بر ايشان طوفان ؛
تفسير : طوفان باران و سيلاب ؛ و يا طوفان مرگ از طاعون ؛ على اختلاف الاقوال .
وَ الْجَرادَ وَ الْقُمَّلَ
و ملخ ؛ و سبوسه ؛
تفسير : مراد از « قمل » سبوسه چنان كه ، مترجم - رحمة اللّه عليه - اختيار كرده ؛ يا شپش ؛ و يا حشراتى كه غلّه را فاسد مىكنند ؛ يعنى ، در بدن و يا لباسشان سبوسه و شپش ؛ و يا در غلّه حشرات موذيه پيدا شد .
وَ الضَّفادِعَ وَ الدَّمَ آياتٍ مُفَصَّلاتٍ فَاسْتَكْبَرُوا وَ كانُوا
و غوكها و خون ، نشانههاى واضح ؛ پس سركشى كردند ، و بودند
هامش
( 1 ) . نشانههاى